Japan

September 29th, 2009

 

Het is bijna zover: donderdag vertrek ik om 7 uur ‘s morgens richting Japan. Via Chicago en Tokyo kom ik dan uiteindelijk ‘s avonds om 6 uur (OP VRIJDAG) aan in Osaka. Vanwege het tijdsverschil is dit dus anderhalve dag reizen. De totale vliegtijd inclusief overstap is overigens 23 uur, wat nog steeds een behoorlijke ruk is. Het komt op het volgende neer:

De eerste 7 dagen breng ik in Osaka door, heb daar al een hotelletje geregeld en in grote lijnen weet ik al wat ik wil gaan bekijken daar. Uiteraard staat Kyoto op het programma, prachtige culturele oude hoofdstad van Japan en slechts een uurtje per trein vanaf Osaka. Uiteraard staat er ook een reisje met de bullet-train op het programma: Osaka-Hiroshima, 350 km in 1 uur en 20 minuten! De week daarop wordt het tijd om het eiland ‘Shikoku’ te gaan bekijken, een nog vrij onbekend eiland waar niet al teveel toeristen naartoe gaan, precies iets voor mij dus Het plan is om de veerboot van Wakayama richting Tokushima te nemen, dan een hotel in Tokushima te zoeken en vanaf daar dagtripjes per trein over het eiland te doen:

Daarna terug naar Osaka, nog een dagje uitrusten, waarschijnlijk wat elektronische gadgets inslaan en dan weer terug naar huis. Dat is het in een notedop. Ik kan geen details geven over wat ik allemaal ga bekijken want dat zie ik ter plekke wel. De wandelschoenen zal ik in ieder geval nodig hebben, en ook die 16Gb geheugenkaart voor mijn camera!

Ik heb geen idee hoe eenvoudig het is om af en toe wat te bloggen, maar houdt in ieder geval de site in de gaten, wie weet is er de komende 2 weken af en toe wat nieuws te lezen.

André

 

 

American Football

September 26th, 2009

Hier in de States heet het gewoon ‘football’, maar in de rest van de wereld is ‘football’ het voetbal dat wij in Nederland gewend zijn, oftewel ‘soccer’ in het Amerikaans Engels. Als ik het in dit stukje over football heb, gaat het dus in feite over American Football. Ik ben nooit een grote bewonderaar van deze sport geweest omdat het ten eerste onbekend is in Nederland en ten tweede… ik niet echt een sport-kijker ben, zelfs geen Spurs Jaap. Maar als je in de VS woont kun je om de football-gekte eigenlijk niet heen, vooral niet aan het begin van het seizoen, in de hertst, zoals nu het geval is. Er zijn eigenlijk 3 niveau’s te onderscheiden: high-school, college en professional football. High-school zijn de middelbare scholers, college is universiteitsniveau en de professionals zijn natuurlijk degenen die het grote geld verdienen. High-school football is enorm populair omdat het voor veel jongens de enige manier is om een ‘scholarship’ oftwel studiebeurs te bemachtigen voor een vervolgstudie op de universiteit, die anders onbetaalbaar voor de ouders zou zijn. Dus ouders is er dan ook veel aan gelegen dat hun zoon goed presteert tijdens de wedstrijden omdat deze prestatie veel invloed heeft op de hoeveelheid geld die beschikbaar komt voor de vervolg-studie. Het is dus ook niet gek dat het football-wereldje bol staat van de statistieken, want dat wordt gezien als een objectieve manier om de prestatie van een speler of team te kunnen beoordelen. Joi’s broer is verslaggever bij een lokale krant en doet bijna niets anders dan sportwedstrijden op high-school niveau verslaan. Volgens hem zijn dat wedstrijden waar het nog om de sport draait en niet alleen om het geld. De zoon van een collega van me is een erg goede speler in het team van de Holmes Huskies, het High School football team van Holmes High School hier in San Antonio. Hij zit in het laatste jaar van High School, dat is eigenlijk de 12e klas, gerekend vanaf de lagere school, oftewel een ‘Senior’. Dat is weer zo’n leuk riedeltje dat je echt moet leren als je niet in de VS geboren bent. In Nederland hebben we ‘brugpiepers’ en de rest, in de VS is het weer lekker in hokjes gestopt en heeft ieder jaar zijn eigen naam: Freshman, Sophomore, Junior en Senior. Lees hier meer over in deze wiki. Maargoed, deze jongeman, Cedric Acy, is erg goed in sport en zet zich dus enorm in om volgend jaar tot een goede universiteit te worden toegelaten. Zijn moeder is dus ook apetrots op hem en vanaf het begin van het seizoen horen we dan ook niks anders dan spannende verhalen over weer een geslaagd football-weekend. Dus: wie weet wordt hij volgend jaar de ‘rising star’ in het college football team van zijn keuze. Hieronder wat actiefoto’s (hij is nummer 15):

 Na een beetje informeren en bijlezen op het internet is me wel duidelijk geworden dat er een behoorlijk strikte rolverdeling is in deze sport. Center, Guards, Tackles, Quaterback, Halfback, Tailback, Fullback, Receivers en Tight Ends. Dat zijn zo’n beetje de posities op het veld. Het onderstaande plaatje geeft dit zo’n beetje weer:

Ik probeer het een beetje te begrijpen zodat ik op z’n minst begrijp waar mijn collega’s het in godsnaam over hebben als ze al die termen over de cubicles heengooien, maar zoals gewoonlijk zal ik wel nooit een echte die-hard sportfan worden…

Overigens: de reis naar Japan gaat bijna van start (aanstaande donderdag) dus komende week meer details over de plannen!

André

 

MSP

September 11th, 2009

 

MSP is de code van de luchthaven van Minneapolis/St. Paul in Minnesota. Daar bevindt zich ons tweede kantoorgebouw en ik heb daar vorige week 3 dagen doorgebracht i.v.m. een inhouse training. Sorry, niet eerder tijd gehad om daar even over te berichten. Het was een geslaagde trip. Druk, maar we hebben toch ook nog wat van de stad kunnen zien. Dinsdagavond de directe vlucht van 3 uur lang gepakt en om 9 uur waren we geland (ik en twee collega’s: Mark en Kirby). Huurauto opgehaald bij Hertz (hele luxe Mazda CX-7: website) en naar het hotel gereden. We verbleven in het Franse Sofitel (website). Prachtig hotel met een heerlijk frans ontbijt (inclusief versgebakken croissants en Eggs Benedict). Kirby heeft een paar jaar in die stad gewoond dus na de eerste dag training op woensdag hebben we gegeten in een russisch restaurant: Moscow on the Hill (website). Erg lekker eten en ook erg lekkere wodka. Zelfgestookte natural, met kersen, peper of knoflook/horse radish. De volgende dag na de training hebben we de ‘Mall of America’  bezocht (website), niet te lang want ontdanks het pretpark in het midden blijft het gewoon een winkelcentrum met een hoop dezelfde winkels en opdringerige verkopers. Daarna richting St. Paul gereden en wat foto’s gemaakt bij de ‘Cathedral of St. Paul’ en het ‘Capitol building’. Volgende dag weer training, daarna nog wat gewerkt en ‘s avonds weer terug naar San Antonio. Waar het zowaar REGENDE toen we landden. En sindsdien is het erg nat geweest hier, wat een welkome opkikker is voor de natuur, want zelfs de bomen begonnen het knap zwaar te krijgen na al die droogte. Ik had zelf geen camera meegenomen maar Mark wel, dus hier wat foto’s van de businesstrip. Klik zoals gewoonlijk weer op de foto voor een vergroting: 

Voor het eerst in maanden weer eens buiten eten, van links naar rechts: Mark, ondergetekende, Pam, mijn bazin Paula en Kirby:

Wodkaatje. Peper voor mij, knoflook en horseradish voor Paula:

Close-up van een lekkere zachte wodka:

Hoofdingang Mall of America:

Binnenin de mall:

Cathedral of St. Paul:

Uitzicht op capitol building:

Cathedral vanaf het capitol building:

Flitsende Mazda:

Park bij het kantoor:

Sky3c sponsored by Send Flowers