Vandaag was het eindelijk tijd om de nieuwe boog eens uit te proberen, dus vroeg in de ochtend naar de ranch van Larry gereden, daar het een en ander klaargezet en schieten maar. Het kostte wel enige oefening om het vizier goed af te steller, ten koste van 2 pijlen helaas (niet meer terug te vinden..), maar uiteindelijk lukte het toch wel aardig. Ik heb in ieder geval van de buitenlucht genoten omdat dit de eerste redelijk droge, niet-mistige dag was sinds een week. Hieronder wat foto’s van de ochtend. Klik op de foto’s voor een grotere versie. Allereerst een foto van het ‘schietterrein’ (uiterst rechts de schietschijven):

Op weg erheen nog wat foto’s gemaakt van de heuvels en de Guadalupe: 

En wat kiekjes van de schietresultaten: 

Er staat nog een mooie oude pick-up geparkeerd: Chevy 3100, jaren 50: 

Uitzicht naar rechts:

Nu ik weer eens met een boog geschoten heb, is de vlam weer aangewakkerd en ben ik wat aan het shoppen geweest naar een nieuwe boog. Zoals gezegd is het in Texas voornamelijk om het jagen te doen dus ze verkopen hier alleen maar van die bogen in camouflagekleuren, niet echt mijn pakkie-an. Daarnaast zijn recurve-bogen alleen te krijgen zonder stabilisatoren, dus heb ik maar besloten om een leuke tweedehands compoundboog  (zo één met van die katrolletjes) op te snorren. Na een dagje neuzen op ‘Craigslist San Antonio’ (soort marktplaats.nl) vond ik een leuke voor een aardig prijsje ($100). Afspraak gemaakt bij een benzine-station in de buurt (men heeft niet graag bezoek aan huis hier, dus dit soort ‘transacties’ gebeurt vaak op neutraal terrein, weer een stukje Amerikaanse cultuur…). De boog was precies in mijn straatje dus die was verkocht. Hieronder wat foto’s van de nieuwe aanwinst, zaterdag voor het eerst schieten bij Larry’s ranch. Het is een compound-boog van het merk ‘Bear’ met een trekkracht van rond de 65 pond, dus het is een vrij zware. Maar door die katrollen valt het wel mee, zodra je over het zware punt heenbent. Binnenkort de eerste actiefoto’s!

Vanmorgen heb ik kennisgemaakt met het duo Smith & Wesson, oftwel de vuurwapenfabrikant. Het echtpaar dat ons het huis aan Oak Shadows verkocht heeft, woont in een ranch een halfuurtje rijden ten noorden van San Antonio. Ik had ze al maanden niet gezien en had nog 2 paar klompen thuis die ik in juni voor ze meegenomen had. Dus vanochtend daar even heengereden om een praatje te maken en ze de klompen te overhandigen. De rit erheen is op zich al leuk want zodra je de stad uitbent (via 281 noord) wordt de weg lekker rustig en zie  je het golvende landschap aan je voorbij trekken. Net voorbij de river de Guadalupe rechtsafslaan en dan nog een paar mijl tot het huis. Een familielid van hun is in de buurt ook een huis aan het bouwen dus mijn aankomst begon al met breakfast-taco’s die door de Mexicaanse bouwvakkers ter plaatse waren klaargemaakt. Het is behoorlijk afgelegen dus ze moeten hun eigen potje wel koken i.p.v. naar een drive-thru op de hoek te rijden. Toen kwam Larry’s dochter ineens aanrijden, ze had een nieuw pistool gekocht en wilde dat even uitproberen. Ruimte genoeg daar, dus er werd een baal hooi opgesteld, een paar schietschijven erop en knallen maar. Ik weet het merk van het nieuwe pistool niet meer, maar ik heb het meest met het oude, een Smith & Wesson, geschoten, waarvan hier een plaatje (ongeveer hetzelfde model):

De kogels kosten bijna niks (100 voor $15), dus we hebben flink kunnen oefenen. Toch best moeilijk om vanaf 5 meter in de roos te schieten met zo’n ding. Larry bleek ook een compound-boog te hebben, die al jaren niet gebruikt was, en aangezien ik in Nederland een aantal jaren aan boogschieten gedaan heb, moest ik die natuurlijk even proberen. Niet zo’n groot succes, omdat het vizier van geen kant klopte natuurlijk (voor mijn lichaamsbouw), maar wel leuk genoeg om het nog eens te doen. Dus de afspraak gemaakt om iedere zaterdag mijn gang te gaan op de prive ‘shooting-range’. Dit is ook bijna de enige manier om deze sport in Texas te beoefenen want behalve jachtclubs zijn er geen boogschietclubs waarbij het alleen om het doelschieten gaat, zoals in Nederland. En om nou alleen te gaan booschieten om dieren dood te maken, mij niet gezien.

Dus, ik ben heel blij deze sport weer te kunnen oppakken, al is het niet in clubverband met een trainer. Wat dat betreft is Texas wel lekker vrij qua schietsporten hoor. Voor vuurwapens heb je een licentie nodig (‘carrying concealed’, oftwel een verborgen vuurwapen mogen dragen), maar je mag op eigen terrein overal schieten waar je wilt, en voor boogschutters zijn helemaal geen belemmeringen voorzover ik weet. In het volle Nederland zou zoiets pertinent onmogelijk zijn.

Nederlandse boog (verkocht voor verhuizing):

Het heerlijk avondje heeft ook weer in San Antonio ‘toegeslagen’, Sinterklaas kwam op bezoek met een zak cadeautjes. Wat moet december een geweldige maand zijn voor Jayden: Thanksgiving, Sinterklaas en Kerstmis (plus extra laat opblijven met oud-en-nieuw!). Na het eten wat TV kijken en liedjes zingen en toen was het opeens zover: gebonk op de voordeur en een handvol pepernoten in de hal. Jayden vond het weer geweldig en de kadootjes vielen erg in de smaak, net als de chocoladeletter en de speculaasjes, die werden meteen aangebroken! Er was zelfs een gedichtje voor Jayden:

Lieve Jayden,
Het is al weer december,
En dan denk ik ineens: ‘remember’ !
Ja hoor, ik kan best een paar woordjes Engels praten,
Want tegenwoordig moet ik voor sommige kinderen Nederland verlaten.
En dan moet ik wel kunnen praten in een andere taal,
Anders moeten de Pieten alles doen, en dan wordt me dat een lang verhaal!
Anyway, ik ben vandaag ook weer op bezoek geweest in San Antonio, USA,
Het is hier gelukkig niet zo koud als in Nederland, daar was ik wel blij mee!
Jayden, je bent nu al zeven jaar oud, dat staat tenminste in mijn boek,
En op die leeftijd gaan meisjes zich wat meer bezighouden met hun ‘look’.
Dus je krijgt van mij, óf mijn collega de Kerstman, die noemen ze hier ‘Santa Claus’,
Beslist wel iets om je mooi te maken, vast wat in de kleur roze.
Maar de echte Hollandse dingen vergeet ik natuurlijk ook niet,
Pepernoten en chocoladeletters, dat is meer de afdeling van Zwarte Piet!
Ik heb weer wat leuke dingetjes voor je uitgezocht dit jaar,
Ook voor je vader en moeder, want die staan altijd voor je klaar.
Na dit lange gedicht,
Mag je eindelijk in de zak met kadootjes kijken, ik ben benieuwd naar je gezicht!
Veel plezier met alles en in de hele maand december,
Want wees gerust, ieder jaar: ‘I WILL REMEMBER’ !
Groetjes van Sinterklaas en Zwarte Piet
5 december 2008

Daarnaast vandaag de kerstverlichting maar eens buiten opgehangen, waarvan ook wat foto’s. En een foto van de maan, samen met Venus en Jupiter, schijnt een uniek verschijnsel te zijn. Het verschil met Europa was, dat wij hier een huilend gezicht zagen en jullie in Nederland een lachend gezicht (met als mond de maan en de planeten als ogen). Klik op de foto voor een vergroting.