Deze wat raadselachtige titel slaat op het feit dat er een kleine doorbraak lijkt te ontstaan in mijn sociale contacten in San Antonio. Ten eerste heb ik voor het eerst kennis gemaakt met de bewoner van het huis schuin links tegenover ons. Een oud gebogen mannetje die ik af en toe zijn gras wel eens zie maaien maar verder nooit buiten zie. Afgelopen weekend zag ik hem zakken met bladeren bij zijn buurmans huis (onze overburen) wegzeulen en aan de weg zetten. Die overburen wonen ergens anders en proberen nu het huis te verhuren dus ze hebben hem vast gevraagd al die zakken aan de weg te zetten. Ben er dus maar eens heengelopen en aangeboden om te helpen. Daar was’ie wel blij mee want er stonden zo’n 120 (honderdtwintig ja!) zakken opgestapeld aan de zijkant van het huis. We hebben er 40 aan de weg gezet en doen de rest later als het vuilnis weer wordt opgehaald. Anyway, hij blijkt een Vietnam-veteraan te zien, die in Parijs getrouwd is lang geleden en heel vaak in Nederland is geweest. De ham en de kaas stonden hem nog bij als de lekkerste die hij ooit geproefd had. Ik heb maar gezegd dat als hij ooit ergens hulp mee nodig heeft dat hij gewoon kan langskomen. De volgende dag stond hij al op de stoep met een briefje met naam en telefoonnummer… Ten tweede komt er sinds een paar weken een Duitse vrouw met haar kinderen naar de karatelessen van Jayden. Ze hoorde me Nederlands met Jayden praten en vroeg meteen of ik uit Nederland kwam. Ze woont al sinds haar afstuderen in de VS maar heeft nog steeds moeite met de Amerikaanse cultuur. Uiteraard hebben we lekker in het Duits zitten kletsen over die rare Amerikanen. Haar beide kinderen (6 en 8 jaar oud) spreken vloeiend Duits. We hebben alvast afgesproken dat de kinderen na onze vakantie met elkaar kunnen spelen. Bovendien wordt dit weekend in de wijk waar zij wonen een zwembad geopend, een zgn. ‘community pool’. De kosten daarvan worden dus opgebracht door de bewoners van de wijk, maar zij en hun gasten kunnen altijd gratis gebruik van dat zwembad maken. Dat leek Jayden ook wel wat, want ze is een echte waterrat. Ten derde komt er eindelijk een schoolvriendinnetje van Jayden op zaterdag spelen bij ons thuis. Ik heb haar vader al een paar keer ontmoet op een paar kinderfeestjes en dat gaf blijkbaar wat vertrouwen want toen de kinderen aangaven dat ze wel eens in het weekend wilden spelen vond hij het prima. Wel een heel geregel hoor, zo’n ‘playdate’, beetje anders als in Nederland.
Affijn, zo heb je in een week tijd ineens een hoop nieuwe vrienden..

Velt Village wordt momenteel getroffen door oplopende werkloosheid, we hebben zojuist een inwoner verloren die is vertrokken om ergens anders werk te zoeken. Ik heb een link toegevoegd om industrie toe te voegen zodat er meer werk is voor de inwoners. Dus blijven klikken…
André

Weer wat geleerd. Jayden stond vandaag in de ‘schijnwerpers’ op school omdat ze het begin van de ‘school announcement’ mocht voordragen. Iedere morgen wordt er op school een klas uitverkoren om over de intercom de dag te openen, nooit geweten. Jayden kreeg een briefje mee naar huis waar de tekst op stond van hetgeen ze in de microfoon moest zeggen. Dat stukje is zo typisch Amerikaans dat ik jullie dat niet wil onthouden:

“Good morning Coker Cubs! Today is Tuesday, May 13, 2008. Today is a B Day. The announcements are brought to you today by Ms. Eckermann’s students! Please stand for the Pledge of Allegiance and remain standing for the Texas Pledge.”

“I pledge allegiance to the flag of the United States of America and to the republic for which it stands, one nation under God, indivisible, with liberty and justice for all.
Honor the Texas flag. I pledge allegiance to thee, Texas, one state under God, one and indivisible.”

Please be seated for the moment of silence.

Ik wil een wedje maken met een van de Hollanders dat ze iets dergelijks op een Nederlandse school nooit van z’n leven voor elkaar krijgen! Met z’n allen gaan staan, rechterhand op het hart en een riedeltje over het vaderland opdreunen. Er is natuurlijk niks mis met een stukje nationalisme en trots zijn op je land, maar dit komt op een Nederlander toch wel heel vreemd over hoor. Maargoed, zolang de kinderen niet opgezweept worden tegen de rest van de boze buitenwereld (oftewel alles wat niet Amerika is) heb ik er wel vrede mee.

Oh, Velt Village is trouwens groeiende, we hebben al een flatgebouw en geasfalteerde weg! Blijven klikken graag… en bedankt.
Andre

Velt Village heeft inmiddels 19 inwoners en de kaart begint wat op een gehuchtje te lijken. Blijf echter klikken op de link hiernaast. Dat kun je iedere dag opniew doen om het aantal inwoners op te hogen. Over een paar weken zouden we toch wat grotere gebouwen moeten gaan zien!
Bedankt zover,
Andre

Ik heb zojuist een online dorpje gesticht: Velt Village. In het menu aan de linkerkant vind je een link waarmee je het aantal inwoners (momenteel 2….) kunt laten groeien. Als er voldoende inwoners zijn komen er langzamerhand ook meer mogelijkheden en kun je bijvoorbeeld kiezen om meer groen of beter transport te laten ontstaan. Dus hierbij een oproep aan iedere bezoeker om minstens iedere dag een keer te klikken op een van de links (momenteel dus nog maar 1 – extra inwoners) zodat Velt Village flink kan groeien!
Groeten van de burgemeester