Kerstdagen, Oud-en-Nieuw: ik ben anderhalve week vrij. Heb dus eindelijk de draad van het stamboomonderzoek in het algemeen en de website daarvan in het bijzonder maar eens opgepakt. Het resultaat is een online benaderbare database waarmee alles wat ik tot nu toe heb verzameld over Velthoen en Veldhoen bekeken kan worden. In vele vormen: er zijn allerlei overzichten te genereren. Standaard zijn voor alle bezoekers de persoonlijke gegevens van nog levende personen verborgen, zaken als geboortedatum bijvoorbeeld. Als je je registreert als gebruiker (klikken op het MyGedView-icoontje) zijn deze gegevens wel op te vragen. Voor familieleden geldt: als jullie nog aanvullingen of wijzigingen hebben: laat het me even weten dan pas ik het aan. De site is te benaderen via een nieuwe link in het hoofdmenu van www.windmill-solutions.com: Velthoen Stamboom

Het is weer tijd voor de jaarlijkse gelukwensen: Fijne Kerstdagen en een Voorspoedig 2008 ! Ik hoop dat iedereen een paar gezellige dagen zal doorbrengen, met voldoening terugkijkt op het afgelopen jaar en met volle moed begint aan het nieuw jaar. Kerstmis in de VS moet je echt meegemaakt hebben om het te geloven: verlichte tuinen in alle straten (erg mooi), wekenlang enorme drukte in de winkels, ellenlange rijen en openingstijden tot diep in de nacht (minder mooi) en de grote SALE op wat wij 2e Kerstdag noemen: alles is tot 60% afgeprijsd en trekt dus weer enorm veel volk (gewoon dom, want de 100%-prijs wordt eerst flink opgetrokken). Ik vind Kerstmis een hele leuke tijd hoor, daar niet van. Gezellig lekker eten met de familie enzo, maar wat dat commerciële betreft heb ik het verkeerde land gekozen om in te gaan wonen: wat worden die mensen gekgemaakt hier zeg. En 99% van de Amerikanen trapt er nog in ook. Schulden of niet: onder de kerstboom moet minstens een laag pakjes tot aan je knieën komen. En dat is best wel gek voor zo’n land dat het grootste percentage kerkgangers heeft van alle westerse landen. Het gaat er toch om dat je op eerste kerstdag de geboorte van Christus viert en er samen met familie een gezellige dag van maakt ? Blijkbaar kan dat hier niet zonder je eerst arm te kopen aan geschenken. Ik moet even met wat nummers gooien om het te laten doordringen: vorig jaar werd er per Amerikaan, van baby tot oude van dagen, een ongelooflijke 800 dollar uitgegeven. Dat betekent dus dat een gemiddeld gezin met 2 kinderen rond de 3200 dollar aan kadootjes uitgeeft ! Nou zitten in dat gemiddelde ook de hele hoge uitschieters natuurlijk maar als je dit bedrag voor het gemak halveert zit je nog op 1600 dollar. Ben ik nu gek of gewoon een nuchtere Hollander maar is dat niet gewoon belachelijk ?? Wij zitten bij lange na gelukkig niet aan dat bedrag maar als ik eraan denk zal ik woensdag wat foto’s maken van al het uitpak-afval dat aan de weg gezet wordt voor de vuilnisdienst van donderdag: onze buren maken dit ruimschoots goed. Onze plannen voor dinsdag zien er als volgt uit:

• Jayden maakt ONS wakker (haha…)
• Christmas-Stockings uitpakken.
• Pakjes onder de boom uitpakken
• Ontbijten
• Rond 12 uur naar de ouders van Joi
• Pakjes uitpakken
• Eten
• Kletsen, TV-kijken, Jayden kalmeren, kado’s nog eens bekijken en uitrusten

Ik heb vanochtend al een van de beste kerstkado’s gekregen die ik me kon bedenken: een kwart van een echte Hollandse Beemsterkaas. 3 kilo in totaal, inclusief zo’n groot rond kaasmes om er plakken vanaf te snijden. Vanuit Pennsylvania bezorgd in een koelbox. Geloof me: als Hollander in den vreemde ga je die echte kaas erg missen op den duur. Dit was een volkomen onverwacht kado, en eentje waarvoor ik Joi eeuwig dankbaar blijf:

Allereerst wil ik iedereen alvast bedanken voor de papieren en email-kerstkaarten/groeten die we al hebben mogen ontvangen. Dat is echt geweldig. Ik zal jullie allemaal nog persoonlijk emailen, behalve de verzender van die ene kaart zonder afzender… in de war met Valentijnsdag ?

Ik ben nu een paar weken als fulltimer aan het werk bij Harcourt en begin een beetje door te krijgen hoe het hier werkt qua procedures enzo. Een grote verrassing, waar ik deze week pas achter kwam bij het invullen van mijn wekelijkse urenverantwoording was, dat we eigenlijk maar 37½ uur per week hoeven te werken. Een halfuurtje pauze per dag wordt nml. door de baas betaalt. Dat is wel even iets anders dan ING, dat miljarden verdient en waar dat halfuurtje, of hoelang je je pauze ook maakt, van je eigen tijd moest komen, verplicht. Ik werkte daar wel 36 uur per week, maar was wel min of meer ‘gedwongen’ 38 uur aanwezig (werkweek van 4 dagen). Harcourt verplicht je niet ook dit halfuur aan je lunch te besteden. Normaal gesproken zit ik toch wel rond de 8½ uur per dag hier, maar men doet dan ook niet moeilijk als je een keer wat eerder naar huis gaat als dat mogelijk is. Beetje het ‘eigen baas’ gevoel zeg maar, dat bevalt mij wel. Het tegenovergestelde is ook waar: als er vanwege een project overgewerkt moet worden dien je die uren gewoon te maken, zonder er voor betaald te krijgen, het salaris is vast. Dat heb ik overigens in de laatste anderhalf jaar maar 1 keer meegemaakt. Een ander positief puntje dat me opviel was, dat er wel degelijk een kleine jaarlijkse salarisverhoging voor iedereen inzit om de inflatie op te vangen, een soort CAO-verhoging dus. Deze is onafhankelijk van je bonus. Hier heet dat een ‘merit-increase’. Dat is gemiddeld een procent of 3 begrijp ik. Weer zoiets waarvan ik het bestaan in de VS nooit vermoed had. Dat hangt overigens wel van het bedrijf af want Joi, die voor de staat Texas werkt, krijgt geen enkel extraatje. Als je daar geen promotie maakt blijft je jaren op hetzelfde salaris zitten waardoor je alleen maar achteruit boert omdat de prijzen wel stijgen.

Een ander leuk extraatje is de maandag voor kerst die we vrij krijgen, naast eerste kerstdag, en ook 31 december en 1 januari zijn betaalde feestdagen. December is dus een goeie maand ! Het is sowieso een leuke maand als je van eten houdt want er wordt heel wat uitgedeeld door collega’s hier, zo vlak voor Kerstmis, voornamelijk leuk verpakt snoepgoed. Gisteren was er een ‘Pot Luck’ geregeld voor onze afdeling van 15 personen: iedereen zorgt voor wat eten en dat wordt dan rond lunchtijd in een vergaderruimte uitgestald waarna je samen de lunch opeet. We hadden een hele gevarieerde lunch moet ik zeggen, met een aantal warme schotels als ‘Brisket’ en ‘Baked Beans’, ‘Spinach Dip’ en tortilla’s. Als bijgerecht van die grote in kwarten gesneden augurken, die zijn zout en niet zuur, erg smerig. De aardappel/ei-salade was wel heerlijk. Daarnaast veel soorten ‘Soda’ (frisdrank) en een enorme keus aan koekjes, taarten en andere zoete baksels. Mijn favoriet was de ‘Cheesecake-pie’ (kwarktaart): niet zo mierezoet en natuurlijk Joi’s pindarotsjes van witte chocolade en licht gezouten pinda’s…

De Amerikaanse deurkruk, of eigenlijk: het ontbreken daarvan. Ik snap nog steeds niet waarom, ondanks al die miljoenen alarmsystemen die hier in de huizen zitten, nooit iemand iets gedaan heeft aan de krakkemikkige flutsloten die hier voor de deuren gebruikt worden. Een deur heeft hier niet zoals in Nederland een deurkruk met daaraan een ijzeren rechthoek waarin het slot zit en dat zich binnenin de deur bevindt. In plaats daarvan vindt je een soort ronde knop met een drukknop in het midden. Die ronde knop draai je met de klok mee als de deur openmoet, hetzelfde als de deurklink omlaag duwen zeg maar. Als die drukknop ingedrukt is kun je de knop NIET draaien. Die drukknop zit aan de binnenkant, aan de buitenkant kun je met een sleutel de boel op slot draaien. Hier een tekening van hoe dat eruit ziet:

Dit systeem voelt niet alleen ontzettend knullig aan: het rammelt en overal zit speling in, al die ronde knoppen zijn ook nog eens onhandig omdat je met geen mogelijkheid de deur openkrijgt als je je handen vol hebt. Kinderen hebben er bovendien ook grote moeite mee, vooral Jayden omdat ze ‘s zomers erg veel last heeft van zweethandjes: probeer dan maar eens zo’n gladde ronde knop om te draaien met die kleine handjes ! Zoals altijd in de VS zijn er wel ‘European’ versies te krijgen: de deurkruk bijvoorbeeld maar die zijn weer minstens de dubbele prijs, moeilijk te krijgen en je hebt weinig keuze. ‘Gelukkig’ hebben we dan de ‘doorknob-lever’, een soort opzetkruk, maar die wordt eigenlijk alleen gebruikt voor reuma-patienten en is bovendien foeilelijk:
Doorknob Lever

Het enige voordeel dat ik van die ronde knop kan ontdekken is ook weer Amerika ten top: het is makkelijk te installeren. Je hoeft niet een heel stuk uit het binnenste van een deur te frezen: een rond gat met een sleuf naar de rand van de deur is voldoende.

In deze tijd van het jaar fluctueert de temperatuur nogal in San Antonio, dit wordt veroorzaakt door de wind. Als die uit het noorden blaast krijgen we koude lucht uit Oklahoma en Colorado, en vanuit het oosten en zuiden warme lucht uit Mexico en het Caribisch gebied. Als Celcius-mannetje heb je dan wel eens moeite om de weersverwachtingen goed te lezen als alles je in graden Fahrenheit wordt verteld. Maar ondertussen heb ik een systeem in mijn hoofd zitten dat redelijk werkt. Met heeft het hier vaak over ‘de temperatuur is in de sixties, of eighties’. ‘Sixties’ is dan een nogal breed begrip maar het geeft wel een globale indicatie van hoe het aanvoelt, net zoiets als ‘rond het vriespunt’ in Nederland zeg maar. Mijn interne tabel werkt ongeveer zo:

Lager komt niet vaak voor dus daar hoef ik geen ezelsbruggetje voor te verzinnen. Als ik exact de temperatuur wil weten heb ik drie ‘vaste waarden’: 50F is 10C, 68F is 20C en 86F is 30C: Iedere 5 graden Celcius is 9 graden Fahrenheit. Dus als je een beetje snel kan hoofdrekenen zoals ik is dat ook redelijk eenvoudig.

Het was weer een druk weekend. We wilden al een lange tijd iets doen aan het stukje grond rond de grote eikenboom vlak achter ons huis, naast de woonkamer. Er groeide wat gras en we hebben geprobeerd er wat te laten groeien maar dat is allemaal op niks uitgelopen. Als het hard regent stroomt er zoveel water van het dak dat de dakgoot het niet aankan en dan plonst dat allemaal op die plantjes en die worden dan geplet of verdrinken zo’n beetje. Na enige voorbereiding was het dit weekend zover. Vorige week werd het zand bezorgd, vrijdag de stenen dus zaterdag en zondag zijn Will en ik bezig geweest met egaliseren en stenen leggen. Zware klus maar het resultaat is er wel naar. Hieronder wat foto’s van de ‘ontwikkelingen’:
Zo was het:


Gras e.d. weghalen en ontdoen van keien en klonten:

Zand opbrengen:


Egaliseren en aanstampen:

Betegelen:


Het eindresultaat:

Dit waren 2 pallets met stenen, samen zo’n 7000 pounds zwaar, oftewel een kilootje of 3000. De standaard hardste steen is hier de ‘Holland Brick’, dat is eigenlijk het soort klinker dat in Nederland ook voor opritten en parkeerplaatsen gebruikt wordt. Wel grappig dat men hier blijkbaar vindt dat deze stenen van Nederlandse oorsprong zijn. Wij hebben gekozen voor de ‘Natural Stone’, dat is hetzelfde materiaal, maar de stenen zijn iets onregelmatiger gevormd en in 3 verschillende afmetingen. Dat is dus weer een klusje geklaard. Nu wachten op de eerste hoosbuien en afwachten of het water inderdaad de goede kant op stroomt…

Hij is ook dit jaar weer in San Antonio langsgeweest: Sinterklaas. Na enige keren ‘Sinterklaas Journaal’ en liedjes zingen de afgelopen paar weken was Jayden al weer behoorlijk opgewonden. En vanavond was het zover: eerst eten, toen wat liedjes gezongen, en net toen ze even bij mama met de kerstboom bezig was werd er op de deur geklopt en vloog er een handvol pepernoten naar binnen ! Een goed gevulde zak stond voor de voordeur… Met dank aan pa, ma en Martin voor de bijna onuitputtelijke voorraad muizen, pepernoten, speculaas, chocoladeletters en marsepein ! Toch blijft Sinterklaas een leuk feest voor kinderen hoor, het is toch veel spannender dat ze eerst een schoen mogen zetten en een paar weken later de pakjes ‘s avonds ineens voor de deur staan ? Veel ‘echter’ dan dat vage Kerstmis hoor… En die gedichtjes zijn ook een leuke extra, Sinterklaas had dit jaar weer een leuke voor Jayden:

Allerliefste Jayden,
Het is alweer een tijdje geleden,

Dat Sint en Piet bij jou op bezoek in San Antonio waren
Maar ook dit jaar vonden we dat we die klus weer moesten klaren !

We hoorden dat je op school heel erg je best doet
En dat vinden we hartstikke goed !

We hoorden ook, dat je op school wel eens wat kwijtraakt
En dat dat je vader en moeder wel wat verdrietig maakt.

Dus als je belooft vanaf nu wat beter op je spullen te passen
Mag je nu je kadootjes openmaken, laat je verrassen !

Groetjes van Sint en Piet.

Toch aardig van die Sint he ?