Om mijn vaste aanstelling te vieren was er vanavond een feestje georganiseerd met een aantal collega’s, dit werd gecombineerd met het afscheid van een andere collega, die morgen voor het laatst is en maandag in dienst treedt bij Capital Group: die investerings maatschappij waar ik 2 vruchteloze ochtenden gesprekken heb gevoerd. De plaats was Sherlock’s, 5 minuten rijden van ons huis. Een echt Amerikaans cafe (vond ik tenminste) met iedere avond live muziek. Hier is hun website: Sherlock’s. Het was happy hour van 5 tot 7 dus er werd flink wat gedronken. Wel opvallend dat er niemand een colaatje nam ofzo, terwijl iedereen met eigen vervoer kwam. Rijden met een slok op is hier een stuk meer geaccepteerd dan in Nederland heb ik het gevoel. Ik heb het maar bij 2 pints Shiner Bock gehouden want naar huis met de trein vanaf station Velperpoort zit er niet in… De snacks die geserveerd worden zijn ook wat anders dan de bitterbal of bittergarnituur die je in Nederland geserveerd krijgt in een bar. Overwegend TexMex, dus ‘spicy fried chicken wings’, quesadillas (een soort tortilla), tortilla chips met salsa, dat soort werk. Lekker spul wel. Na afloop een rekening van 95 dollar voor 15 personen plus 35 dollar fooi voor de serveerster die zich echt uitgesloofd had. Dat zijn pas prijzen ! We kregen wel de hapjes en het eerste rondje drank van het huis trouwens, omdat de hapjes 15 minuten op zich lieten wachten, is dat service of niet ?

Om nog even terug te komen op de secundaire arbeidsvoorwaarden die hier worden aangeboden worden (‘benefits’), hier is een lijstje. Misschien een saai verhaal voor de meesten, maar wellicht ook leerzaam:

• Medical Plans – PPO/EPO/HMO/HDHP/HSA. Dit zijn verschillende soorten zorgverzekeringen. Bij een PPO heb je bijvoorbeeld vrije keuze uit de artsen of ziekenhuizen die je kiest. Als je via HMO verzekerd bent moet je gebruik maken van bij de organisatie aangesloten artsen/ziekenhuizen/klinieken. HSA is een Health Savings Account. Hier stort je iedere maand een bedrag uit je bruto inkomen in en dat kun je gebruiken om een deel van je medische kosten te betalen (belastingvrij dus). Je kunt dit bijvoorbeeld gebruiken voor het betalen van je eigen risico. HDHP is een High Deductalble Health Plan, dit is een verzekering met een hoog eigen risico maar wel een lage premie. Wat je ook kiest, het bedrijf betaalt 60% van de premie voor je.
• Health Advocate – dit is een soort advocatenbureau dat bemiddelt in moeilijke medische gevallen. Betaald door Harcourt.
• Dental Plan – extra tandartsdekking, gedeeltelijk door Harcourt betaald als je daar aan meedoet
• Vision Plan – extra dekking voor brillen/lenzen e.d., zelf betalen
• FSA – Flexible Spending Account. Ook een soort belastingvrij spaarsysteem voor medische kosten
• CSA – Commuter Spending Account. Belastingvrij sparen voor werkgerelateerde reiskosten (openbaar vervoer en parkeerkosten). Niet erg nuttig in Texas….
• STD – Short Term Disability. Het bedrijf betaalt tot een maximum van 26 weken 66% tot 100% van je salaris door als je een tijd niet kan werken vanwege medische problemen.
• LTD – Long Term Disability. Na 26 weken betaalt het bedrijf nog een tijd 50% van je salaris door. Niet bekend hoelang.
• Diverse levensverzekeringen waarbij een basis levensverzekering van een half jaarsalaris door het bedrijf geregeld wordt
• 401K SIP. Dit is een pensioenregeling waarbij je tot 50% van je bruto salaris belastingvrij opzij kunt zetten voor je pensioen. Over de eerste 6% wordt door het bedrijf de helft bijgelegd.
• PIP – Pension Income Plan. Nog een extra pensioenregeling waarbij het bedrijf automatisch een percentage van je salaris wegzet. Dit wordt niet van je salaris ingehouden maar is een extra waar je pas aan mag komen na je 55e.
• Een investeringsplan waarbij je aandelen van het bedrijf kan kopen zonder daar kosten over te betalen
• Tot slot nog diverse door het bedrijf betaalde regelingen voor als je huwelijksproblemen hebt, financiele hulp nodig hebt of het slachtoffer van identiteitsdiefstal bent.

De meeste zaken worden automatisch door het bedrijf geregeld bij indiensttreding, voor sommige moet je wel een bedrag betalen maar daar kun je aan deelnemen of niet. Dit is een enorm pakket aan regelingen waarvan ik de helft niet snap maar de zorgverzekering en pensioenregeling zijn volgens mij wel goed geregeld, en dat zijn toch de belangrijkste onderdelen.

De biertjes beginnen toch hun tol te eisen dus dat was het wel voor vandaag.
Andre

Op de valreep van het jaar, het is tenslotte al bijna december, nog een nieuwe overwinning: ik heb eindelijk mijn vaste contract binnen ! Dit betekent dus het einde van alle vrije dagen zelf betalen en eindelijk een pakket secundaire arbeidsvoorwaarden. Vorige week woensdag kreeg ik te horen dat er een aanbieding zat aan te komen, of ik alvast een online registratie voor een ‘background check’ wilde invullen. Een antecedenten onderzoek dus. Geen probleem natuurlijk, alleen werd me meteen al het hemd van het lijf gevraagd over genoten opleidingen en vorige werkgevers en dergelijke. Waarbij zich meteen het volgende probleem voordeed: ik moest bij al die vragen een land van oorsprong opgeven. De lijst met mogelijke landen zag er ongeveer zo uit: Venezuala, Ecuador, Canada, Haiti, Mexico, Peru, Spanje, Australie, etc.. etc… Erg gericht op het Amerikaanse continent dus en maar 1 Europees land: Spanje. Er was geen mogelijkheid tot het kiezen van ‘Anders’ dus leek me ‘Samoa’ wel een goede keuze. Nooit geweten dat ze daar een plaats met de naam Arnhem hebben en dat daar zelfs een HEAO gevestigd is ! Dit is overigens geen online formulier van Harcourt maar van een extern bedrijf Lexis Nexis of iets dergelijks. Dat bedrijf kunnen ze maar beter inruilen voor een ander. Als tester heb ik natuurlijk het een en ander uitgeprobeerd en buiten de onvolledige landenlijst werkt bijvoorbeeld ook de helpfunctie niet. Nounou…

Vanochtend vond het eigenlijke gesprek bij HR (Personeelszaken) plaats, waarbij ik het ‘offer’ (de aanbieding) te horen kreeg. En dat viel enorm mee, beter dan verwacht zelfs. Mijn salaris wordt iets hoger, waarbij ik ook nog 13 betaalde vakantiedagen krijg, jaarlijks een bonus van zo’n 10% (afhankelijk van prestatie), een pensioenregeling, een bijdrage van 60% aan de ziektekostenverzekeringspremie (wat een woord..) en ook nog een eenmalige ‘hiring bonus’ van een weekinkomen, ook een leuk extraatje in de kerstmaand. Morgen zal ik de volledige lijst met ‘benefits’ wel even posten maar het is zeker niet slecht. Alle papieren heb ik intussen getekend en als ik de zaak morgen bij HR afgeef ben ik vanaf maandag in vaste dienst. Het is even wachten tot er iets gebeurt, maar als de beslissing ook genomen is hier kan het niet snel genoeg gaan ! Het stapeltje met in te vullen papieren ziet er overigens als volgt uit:

• Post Hire Personal Profile. Dit is een van overheidswege verplicht formulier waarin je een aantal persoonlijke gegevens moet invullen zodat de overheid kan controleren of er niet gediscrimineerd wordt bij het aannemen van mensen. Je moet daar op aankruisen welke etnische achtergrond je hebt, of je in het leger gediend hebt (veteran status) en je hoogst genoten opleiding.
• W-4/Employee withholding allowance certificate. Dit is een formulier van de belastingdienst waarin je aangeeft hoeveel belasting dat er iedere periode (ik krijg iedere 2 weken betaald) moet worden ingehouden van je bruto inkomen. Je kunt dus kiezen voor GEEN belastingafdracht, maar dat betekent dat je in april een flink bedrag ineens moet betalen. Of je kiest voor een ruime afdracht waardoor je zeker weet dat je wat terugkrijgt bij je belastingaangifte.
• I-9/Employment eligibility verification. Een formulier van de overheid waarmee het bewijs geleverd moet worden dat je gerechtigd bent om te werken in de VS. In mijn geval betekent dat dus dat ik moet aankruisen dat ik een ‘lawful permanent resident’ ben. Personeelszaken moet vervolgens controleren dat ik een greencard heb en het formulier ook ondertekenen.
• Employee confidentiality, intellectual property, and rights assignment agreement. Dit is een lang verhaal waarin je verklaart geen geheime informatie openbaar te maken, je aan de regels te houden, etc. etc..
• Emergency Medical Information. Een formulier met contactinformatie en wat persoonlijke medische zaken dat gebruikt wordt als er een medisch probleem tijdens je werk optreedt, zodat de medische dienst bijv. weet wat ze je NIET moeten toedienen als je allergisch bent ofzo.
• Vehicle Information. Informatie over je auto. Dit is een formulier wat richting de bewakingsdienst van het gebouw gaat.
• Direct deposit form. Weer die idiote bankzaken hier. Dit is een formulier waarin je officieel verklaart dat Harcourt je salaris mag storten op 1 of meerdere bankrekeningen. Je moet daarbij nog een lege cheque doen waarop je in grote letters ‘VOID’ hebt geschreven (ongeldig). Op deze manier kunnen ze dus controleren dat het bankrekening dat je opgeeft ook daadwerkelijk van jezelf is. Pfff… alsof ik mijn zuurverdiende centen direct op de rekening van mijn buurman laat storten ofzo. En wat dan nog ??
• Het arbeidscontract zelf, waarop staat wat je salaris wordt, welke functie je gaat vervullen, aan wie je rapporteert, hoeveel vakantiedagen je krijgt, wanneer je contract ingaat, etc.. etc… Er staat overigens ook bij dat het ‘employment at will’ is, dit betekent dat je op ieder moment van beide kanten ‘afscheid van elkaar kan nemen’, zonder opgave van redenen. Geen opzegtermijn dus en de werkgever heeft volledige vrijheid om je van de ene op de andere dag op straat te zetten. Hmm… het is niet anders maar het zal bij andere bedrijven net zo zijn denk ik.

Al met al een heel verhaal maar de meeste dingen herken ik wel vanuit Nederland. Volgende keer meer over wat men hier zoal aanbiedt als secundaire arbeidsvoorwaarden.

Het is weer bijna voorbij: Thanksgiving. Afgelopen donderdag was het weer zover: heel Amerika zit collectief te schransen met familie. Voor mij betekent het voornamelijk een lang weekend van 4 dagen want Harcourt is op vrijdag gesloten en ik moest dus een gedwongen onbetaalde vrije dag opnemen. De woensdagavond voor Thanksgiving is traditioneel de drukste tijd van het jaar op vliegvelden omdat een heleboel mensen dan na hun werk het vliegtuig richting familie nemen. Hier in San Antonio betekent dat dan ook enorme rijen op het vliegveld en parkeerproblemen want er is zo goed als geen openbaar vervoer en met trein of bus naar het vliegveld is dan ook onmogelijk. Voor het eerst hebben wij dit jaar geen kalkoen gegeten maar in plaats daarvan een beenham. Uiteraard wel een Amerikaans formaat ham van een kilo of 4, eigenlijk is het een compleet dijbeen met het bot er nog in. We hadden de ‘honey glazed’ variant wat betekent dat de ham helemaal is ingesmeerd met honing en kruiden en na 3 uur in de oven geeft dat een hele lekkere smaak. Lekkere aardappelpuree en groenten erbij, wijntje, afsluiten met taart en ijs: het was met andere woorden weer heerlijk en relaxed. De laatste ingevroren bitterballen hebben we meteen ook maar opgemaakt, tijd voor een nieuwe voorraad !

De dag na Thanksgiving is (ook weer traditioneel) de dag dat alles zogenaamd in de aanbieding is. Winkels gaan om 5 uur in de ochtend open (soms als om 3 uur als er hele speciale aanbiedingen zijn) en er staan rijen voor de kassa die door de hele winkel slingeren. Joi was ook vroeg op om wat kerstinkopen te doen bij Toys-R-Us maar na 20 minuten in een stilstaande rij gestaan te hebben voor een ‘voordeeltje’ van 10 dollar vond ze het wel goed. Geen zin om daar nog 2 uur te staan. Dit zijn dus dagen waarop je lekker met je familie thuis moet blijven en de rest van de VS hun geld, dat ze niet hebben, maar laat uitgeven aan electronica en plastic speelgoed. Dat is dus precies wat we gedaan hebben dit weekend (het weer is guur, 8 graden en regen): TV kijken, spelletjes doen en kerstkaarten en pakjes versturen.

Een aankoop die ik me wel gepermiteerd heb is een broodmachine. Hij staat momenteel een lege run te draaien om hem schoon te maken, daarna gaan er voor het eerst de ingredienten in. Ik werd de laatste tijd zo moe van dat brood hier dat bol staat van de conserveringsmiddelen en SUIKER dat ik niet langer kan wachten. Weetje: Amerikaans brood kun je rustig 2 weken geopend laten staan: het wordt niet oud ! Na wat websurfen blijkt ook dat het volzit met conserveringmiddelen en boter. Bovendien heb ik nog geen brood gezien waar GEEN suiker of honing inzit. Ik wil gewoon brood dat gemaakt is van volkorenmeel, zout, melk en gist en aangezien er nergens een ‘ambachtelijke bakkerij om de hoek’ is, is de enige manier om dat te kunnen eten is het zelf maken. Hier is een link naar een leerzaam artikel: Homemade Bread. Lees vooral de paragraaf onder ‘The Problems with Industrial Bread’.

Zoals beloofd deel 2 van de Las Vegas Story. Vooral foto’s en het nieuwtje dat ik Burt Reynolds handtekeningen heb zien staan uitdelen in een winkel in het Forum. Al met al een redelijke score voor een vakantie van een paar dagen: Tony Danza en Burt Reynolds gezien, alleen David Hasselhoff (Knight Rider) ontbreekt nog (maar niet heus… hahaha). Eerst maar weer eens hotelkamer nummer 3, deze keer in Caesars Palace. Een zogenaamde minisuite met 2 badkamers nog wel (met een dubbele douche ertussenin):

Het meubilair:

Ik heb flink wat foto’s in een google-foto album gezet, kijk hier maar eens:
Las Vegas Foto’s

Straks meer foto’s van ons tripje naar Las Vegas. Maar eens nog maar eens een stukje over de Amerikaanse banken. Ik heb in het verleden wel eens iets geschreven over de prehistorische bankwereld in de VS. Cheques, contant geld, veel papierwinkel, ondoorzichtig, etc.. etc… Dat weten we nu allemaal wel. Maar bij thuiskomst in San Antonio blijken het ook nog een stel dieven te zijn, USAA tenminste, de bank waar Joi al vanaf haar jeugd bij bankiert en waar ik graag zo snel mogelijk vanaf wil. Om die reden heb ik bijna een jaar geleden een spaarrekening geopend bij ING-Direct. Een verademing was dat, geen papierwinkel, alles online, helder, geen poeha, geen reklame. Voor onze vakantie heb ik een bedrag overgemaakt van mijn USAA rekening naar mijn ING-spaarrekening. Of eigenlijk gaat dat hier anders: je geeft vanaf de ING-rekening opdracht om een x-bedrag van je USAA-rekening af te halen en over te boeken naar je ING-rekening. Mijn saldo op deze USAA-rekening bleek echter net niet hoog genoeg te zijn, een dollar of 5 te weinig. In plaats van dan gewoon de afboeking te weigeren, of uit te voeren en een negatief saldo te geven waarover je rente moet betalen, doet USAA het volgende: de afboeking weigeren EN 29 dollar aan ‘overdraft fees’ incasseren. Je mag dus niet roodstaan op je rekening (wist ik niet), maar zelfs een poging tot meer afschrijven dan er op je rekening staat kost je een vermogen. Dit blijkt ‘policy’ te zijn van deze SH**-bank, ik noem het stelen. Maargoed, ik kan er niks aan veranderen want als klant heb je voor dit soort voorwaarden (blijkbaar) getekend. Het enige dat ik kan doen is z.s.m. alle rekeningen opzeggen en volledig overgaan naar ING, salarisbetalingen, hypotheek, de hele mikmak. Nu alleen Joi nog zien over te halen….

TOEVOEGING:
Ik heb meteen de daad maar bij het woord gevoegd en een Electric Orange Account geopend bij ING, fluitje van een cent. De voorwaarden die mij wel leken zijn de volgende:

Send money securely for free with Electric Checks.
With Electric Orange, you can send money to an individuals’ bank account with Electric Checks for free. Simply enter the person’s information, the details of the payment, and an email will be sent to the recipient. The person can click on the link within the email to go to a secure page to enter their account information and the money is transferred!

Automatic protection with your Overdraft Line of Credit.
Say goodbye to excessive NSF fees charged by other banks. When you open your Electric Orange, you’ll automatically get an Overdraft Line of Credit that’s connected right to your Electric Orange and is accessed anytime your balance goes below $0.00. There’s no fee to use the line of credit – you’ll just pay a competitive interest rate on the money you need to borrow.

En hier draait het dus om: de NSF Fees (Non-Sufficient Funds: ontoereikend saldo). ING staat dus wel toe om eventjes rood te staan, voor dit roodstaan betaal je dus een soort creditcard-rente, het wordt gezien als een lening. Volgens mij min of meer vergelijkbaar met de situatie in Nederland.
Daarnaast maakt ING gebruik van een netwerk van gratis ATM-machines. Dat zijn PIN-automaten. De pinpas is gratis en je betaalt ook niets voor het pinnen van geld uit zo’n automaat. Er zit er eentje vlak om de hoek, bij een grote supermarkt (Target, weet je nog pa? Je kunt er naartoe lopen, haha ). Bij USAA betaal je 2 dollar per keer als je bij een pinautomaat pint, ze hebben geen eigen pinautomaten dus alle ‘geld-uit-de-muur transacties’ worden gezien als kosten en direct doorberekend.

We (Joi en ik) zijn een paar dagen in Las Vegas op vakantie. Donderdagavond vertrokken en dinsdagmiddag zijn we weer thuis. Dankzij Joi’s contacten bij diverse hotels hebben we alle overnachtingen gratis aangeboden gekregen, en het zijn niet de minste kamers waar we in verblijven deze keer. 3 nachten in een suite in het Paris hotel en 2 nachten in een suite in Caesars Palace. Hoe het uitkan snap ik niet, maar ze bieden je hier van alles gratis aan als je de juiste weg weet te bewandelen. En Joi kent die weg gelukkig.. Ook inbegrepen zijn gratis lunches en diners en 2 kaartjes voor een Broadway-show genaamd ‘The Producers’, starring ‘Tony Danza’ (misschien welbekend van ‘de baas in huis’ ?), hier is de link: The Producers. De reis begon een beetje raar bij vertrek omdat ineens bleek dat Bush in San Antonio op bezoek was afgelopen donderdag. En uitgerekend rond de tijd dat wij naar het vliegveld moesten zou Bush ook vertrekken met zijn idioot grote Boeing (Airforce One gedoopt…). Het verkeer vanaf ons huis viel gelukkig mee en we hebben het grote blauw-witte vliegtuig zien staan op het landingsterrein van FedEx (samen met honderden politie-agenten en tientallen auto’s) maar we hadden wel ruim een uur vertraging tijdens het vetrek omdat een deel van het luchtruim gesloten moest worden voor onze oorlogsfanaat…

De vlucht zelf was rustig en na aankomst bleken we ook nog ge-upgrade te zijn naar een mediumsize huurauto in plaats van de economy die we gereserveerd hadden, een mooie Hyundai Sonata met satellietradio en electrisch sunroof, dus de schik zat er al goed in. Na enig rondrijden in het donker vonden we de Valet-parkeerplaats van ons hotel en konden eindelijk naar onze kamer toe. De suite was niet meer beschikbaar dus kregen we zolang een andere kamer met mooi uitzicht:

Vanmiddag was de suite vrij en zijn we daar ingetrokken. Het uitzicht is een stuk minder (parkeergarage) maar we hebben wel veel ruimte en een bubbelbad (klik foto’s voor een vergroting):

De rest van de vakantie gaan we vooral weg van ‘de Strip’ (het paradepaardje, waar alle grote casino’s zitten) en de omgeving bekijken. Lake Mead, Mount Charleston, Red Rock Canyon, genoeg te doen hier als je geen zin hebt in gokken.
Meer nieuws in het weekend…
Andre

Afgelopen zondagochtend ben ik rond half acht vertrokken richting ‘Government Canyon’ om weer eens een flink stuk te gaan wandelen. Het plan was om helemaal tot de rand van het park te lopen en weer via een andere route terug. Het heeft me 5 uur gekost maar was zeer de moeite waard. Heb nu overigens wel genoeg keien gezien voor een tijdje want vooral in het achterste deel van het park zijn de ‘paden’ aangelegd door droge rivierbeddingen en dat is dus constant oppassen geblazen. Kwam overigens onderweg twee idioten tegen die aan het HARDLOPEN waren door dit terrein, onafhankelijk van elkaar. 1 kwam me achterop en een uurtje later kwam ik een tweede tegen. Dat is volgens mij vragen om problemen. De grootste verrassing onderweg was een enorme tarantula die over het pad kroop. Gauw wat plaatjes geschoten om de grootte te laten zien. Mijn GPS is een centimeter of 12 lang, dus die spin was ongeveer 10 centimeter. Toch wel iets om voor op te passen. Ik heb een beetje afstand gehouden want wist niet of dit zo’n ‘springspin’ is die op je hand of in je gezicht springt als’ie zich aangevallen voelt. Maar achteraf blijken deze niet in Texas voor te komen. Deze tarantula is ongevaarlijk en een beet levert weinig problemen op, als ze al bijten want ze schijnen niet agressief te zijn. Hieronder dan de foto’s:

Amerikanen zorgen goed voor hun gehandicapte medemens. Als er ergens parkeerplaatsen zijn, zijn er altijd een stel uitsluitend gereserveerd voor gehandicapten, openbare toiletten zijn bijna altijd ook goed toegankelijk voor gehandicapten en zelfs nationale parken kun je zonder problemen in een rolstoel bezoeken. Niks mis mee, beter geregeld dan in Europa zelfs. Maar over dat parkeren voor gehandicapten wil ik het in dit stukje even hebben. Op 2 manieren kun je hier laten zien dat je een ‘ontheffing’ hebt om ‘handicapped’ te parkeren. Óf een rolstoelsymbool op je kentekenplaat laten aanbrengen, óf een speciale ‘placecard’ die je aan je achteruitkijkspiegel kunt hangen. De enige manier om dit te kunnen bemachtigen is via een arts. Die bepaalt volgens een aantal regels of je erg genoeg ‘getroffen’ bent om voor zo’n kenteken of placecard in aanmerking te komen. Of je laat wat dollarbiljetten wapperen en koopt een dokter om…. Dat moet tenminste wel mogelijk zijn, want als ik af en toe zie wat er geparkeerd staat op die speciale plaatsen en wat er in en uit de auto stapt/springt of duikelt dan heb ik het sterke vermoeden dat lang niet iedereen recht heeft op zo’n rolstoelsymbool. Wat doet bijvoorbeeld een Porsche Boxter of een Lotus Esprit met een gehandicapten-kenteken ? Allebei auto’s waar een gezond persoon al nauwelijks in en uit kan komen, laat staan iemand met gezondheidsproblemen. Of een megagrote Dodge Ram 2500 Hemy met treeplanken die 50 cm. boven de grond zitten ? Afgelopen zaterdag ben ik met Jayden wezen fietsen in een park in de buurt en toen stond die Dodge pickup daar op de enige gehandicaptenplaats, met zo’n placecard aan z’n spiegel. Bij de speeltuin was een soort Mexicaanse Andre Hazes zijn kinderen aan het uitkafferen omdat ze niet snel genoeg hun spullen pakten omdat papa naar huis wilde. En ja hoor: rechstreeks naar die Dodge, inladen en wegwezen. 3 stappen verderop legio gewone parkeerplaatsen vrij want er was bijna niemand. Gemak dient de mens, maar in de VS heeft men dit beslist tot kunstvorm verheven.

Het valt me de laatste tijd op, dat er enorm veel Amerikanen zijn die continue stopwoordjes gebruiken. We kennen allemaal natuurlijk het bekende ‘You Know’ of ‘You know what I mean’ ? Al decennia bekend volgens mij maar nog steeds erg populair, vooral bij de mannelijke bevolking. Ook overal ‘dude’ (vogel, gozer, gast) of ‘bro’ (broer) achterplakken schijnt erg stoer gevonden te worden. Maar de laatste tijd is Jayden ook begonnen met een ‘stopwoordje’ dat vooral de dames hier tot in het irritante gebruiken: ‘I was like’ of ‘I am like’. De Nederlandse tegenhanger hiervan zou ‘Ik heb zoiets van…’ kunnen zijn. Omdat er in mijn kantoor nogal veel vrouwen werken hoor ik iedere dag honderden keren ‘I was like..’, vaak heel snel uitgesproken zodat het klinkt als ‘I’s like’. Ik vind de vrouwen in de VS toch al niet de rustigste, er wordt wat op los gekwetterd en druk gedaan, het trutjes-gehalte is nogal hoog hier zullen we maar zeggen, maar dat stopwoordjes gedoe begint echt op mijn zenuwen te werken. En nou Jayden ook al, daar moet ik echt een stokje voor gaan steken voordat ze ook zo’n typisch Amerikaanse kwetterende, fladderende tiener wordt met een heel arsenaal aan gebaartjes, woordjes en dingetjes. Kijk maar eens naar de film ‘Legally Blonde’, daar wordt er behoorlijk de draak gestoken met dit soort typetjes maar als je op scholen eens om je heenkijkt zijn er legio van dit soort trutjes te vinden. Yuck. Maarja, misschien hoort dat ook wel gewoon bij de leeftijd hoor. Alleen wel raar dat volwassen vrouwen dat ook nog steeds doen hier. Je zou toch denken dat dat kirrende barbie gedrag er na je 16e zo langzamerhand wel af is…

• ‘When I heard them talking, I’s like… Oh my Gawd, what are they talking about ?’
• ‘When I put that dress on, I’m like… Omigod, this is NOT for me!’

En hier nog een stukje dat ik van een website gepikt heb:

“Girl: Omigod becki, this morning i was like, putting my lipstick on, and then i dropped it and there was lipstick like alllllll over the floor and i was like AHH!!!!”

Dit lijkt een stukje tiener-speech, maar geloof mij: een hoop 40-jarige vrouwen klinken hier net zo.

Zo, na de 35e “I’s Like” die over het schotje van mijn cubicle uit de wandelgangen kwam aanwaaien moest me dat even van het hart..
André

Dit feest gaat waarschijnlijk aan jullie Hollanders voorbij, maar vanavond was het Halloween. Groepjes kinderen gaan dan van deur tot deur en zingen een rijmpje, waarna ze wat snoep krijgen.

Tricker Treat
Smell my feet
Give me something good to eat
If you don’t
I don’t care
I’ll pull down your underwear !

We gaan altijd naar de buurt waarin de ouders van Joi wonen, dat is een vrij rustige buurt met geen doorgaand verkeer waar veel mensen met kinderen wonen, dus waar ook veel uitgedeeld wordt. Erg populair waren dit jaar de zwarte spidermannen en de ‘spider fairies’ (spinnen-fee). Hieronder een impressie:

Mijn Zombie-bruid:

Spider-fairy en Fifties-girl:

Grim Reaper:

Skeletten in de tuin:

De beloning: