Jullie hebben in Nederland de droogste, zonnigste Koninginnedag ooit, als ik de berichten mag geloven. In San Antonio is het net andersom. Vandaag was er wederom een stormwaarschuwing, het werd rond 10 uur vanochtend zo donker, dat het wel ver in de avond leek. Toen was het weer tijd voor een van die tropische regenbuien, tjonge wat ging het tekeer. De hele stad loopt meteen vol omdat al dat water (5 cm. in een halfuur!) nergens heen kan. Laaggelegen wegen lopen onder, parkeerplaatsen lopen vol, etc.. etc.. Hier wat foto’s (van een lokaal tv-station gepikt):

Toen ik naar huis ging was het gelukkig flink opgeklaard, al moest ik nog wel 1 keer door een soort riviertje van regenwater heenrijden, maar met een pickup is dat gelukkig geen probleem. En het beste: mijn Hollandse vlag hing nog mooi strak aan de muur ! Van mijn ING-collega’s heb ik bij mijn afscheid een Nederlandse vlag gekregen. Koninginnedag leek me een mooie gelegenheid om die eens uit te steken. Al hoopte ik wel dat er geen Amerikanen langrijden die denken dat dit de vlag is van een of ander Islamitisch land ofzo, dat soort reakties wil ik nou ik weer niet uitlokken ! Hieronder het bewijs:

Hij is er weer: het zonnetje. Lang naar uitgekeken want de afgelopen 2 weken waren zwaar kl*te wat weer betreft. Niks als grijs en grauw, veel wind, er on-Texaans vond ik.. Gisteravond kwam de ontlading in de vorm van ‘tornado-warnings’ op het nieuws. Enorme hagelstenen ten noorden van San Antonio en op het nieuws waren live-beelden te zien van ‘funnels’ (trechters) die uit de zwarte wolken naar beneden kwamen. Gelukkig raakten ze niet de grond want dan was er echt een tornado opgedoken. Midden in de nacht een enorm onweer meegemaakt, zo hard, dat heb ik in Nederland nog nooit meegemaakt, werd dus met bonkend hart wakker. Ten zuiden van ons, in Eagle Pass, bij de Mexicaanse grens zijn 10 doden gevallen. Afijn, bij ons verder nergens schade, behalve de onvermijdelijke stroomuitval in de halve stad. Dat blijft een nadeel van die ouderwetse electriciteitskabels hoog boven de grond op palen. Eventjes noodweer en het electriciteits/tv/telefoonverkeer ligt plat. Vanmorgen werd ik dus ook weer met de neus op de feiten gedrukt: het Excel-document waar ik aan werkte en niet opgeslagen had was verdwenen want mijn PC was ‘s nachts gereset vanwege de stroomuitval. Beetje vreemd dat Office dit niet kon herstellen, maar weer wat geleerd: VOORAL in de VS regelmatig je bestandjes opslaan !

In het vorige stukje (911) kwam al ter sprake dat ik vind dat een hoop Amerikanen er geen al te gezonde levensstijl op nahouden. Nieuws ? Mwoa, niet echt. Dat geldt natuurlijk niet voor alle Amerikanen, laat dat duidelijk zijn. Er is de laatste paar jaren ook hier veel aandacht voor te vet eten, te veel eten, te weinig beweging, etc.. en er is een grote groep die zich dan ook helemaal te pletter fitnesst, stept, jogged en fietst. Maar het moet hier ook meteen zo extreem. Een halfuurtje per dag is niet genoeg, nee, iedere dag 2 uur lang is wel het minste. Ik overdrijf een beetje maar ik zie het leven hier heel duidelijk 2 kanten op gaan. De ene club mensen die het allemaal weinig kan schelen en net zo vaak naar MacDonalds blijft gaan als vroeger en, nog erger, hier ook hun kinderen mee opvoedt. De andere club mensen zijn de sportfanaten die individueel of met het hele gezin niks anders doen dan sporten. Gezellig met de familie eten is er niet meer bij. En dan is er de familie Velthoen en nog een paar andere gelukkigen: zij proberen een balans te vinden tussen een familieleven, werken en je gezond voelen. En dat lukt aardig. Gezond leven is vooral een kwestie van weten wat je eet en op z’n tijd wat inspanning, volgens ons. Wat ik in het begin miste was mijn dagelijkse fietstochtje naar het station in Brummen en de wandeling van een kwartier naar het Postbank-kantoor, en dat 2x per dag. Al gauw 3 kwartier beweging per dag, 4x per week. In mijn geval werkte dat goed. Ik heb geluk met mijn werk bij Harcourt want ze hebben een prachtig park aangelegd, vlak naast het kantoor, in een stukje bos dat achtergebleven is. Dagelijks breng ik daar mijn lunchpauze door, soms met een (Britse..) collega. Lekker boterhammen opeten terwijl je flink de pas erin houdt. Het gekke: er is bijna niemand die dat doet. De meeste van mijn collega’s stappen in de auto en gaan ergens in de buurt lunchen (iedere dag) of besteden in het bedrijfsrestaurant hun geld aan een snelle hap. Mij scheelt het niet zoveel want zo blijft het park lekker rustig, maar het zegt wel iets over de mentaliteit van de mensen om mij heen. Ander voorbeeldje: als je vraagt wat iemand gedaan heeft tijdens zijn vakantie van een week krijg je best vaak als antwoord “hang around, watched sports on TV, played videogames”. Helemaal niks dus. Ik ken weinig mensen in Nederland die tijdens een vakantie van een week geen enkele activiteit ontplooien, geen uitstapje met de familie, niks ? Hieronder een paar foto’s van het park:

Even een kort stukje. Vandaag was het weer raak: er viel iemand flauw hier in de gang. In de 9 maanden dat ik hier nu werk heb ik geloof ik al 4 keer meegemaakt dat er iemand tegen de vlakte ging hier in het gebouw. De reaktie is: onmiddelijk 5020 bellen (de interne emergency), die sturen dan iemand en waarschuwen ook meteen 911 indien noodzakelijk. Meestal is er binnen 30 seconden iemand van de bewaking aanwezig op de plek des onheils, compleet met zuurstof-apparaat op een karretje. Dat mag gezegd worden: de reaktie op dit soort zaken is enorm snel. Maar waar ik vooral van sta te kijken is de frequentie van dit soort akkefietjes. Ik werk hier nog niet eens een jaar en al 4 keer zoiets meegemaakt, en zoveel mensen werken hier in dit gebouw nou ook weer niet, hooguit een stuk of 300. In mijn ‘Hollandse’ carriere (13 jaar, 3 bedrijven) heb ik zoiets op kantoor nog maar 1 keer meegemaakt. Ik kan een aantal redenen verzinnen:

1. Amerikanen leven ongezond en er is dus meer kans dat iemand er spontaan bij neervalt
2. Amerikanen werken te hard en spontane burnouts op de werkvloer leiden tot dit soort taferelen
3. Amerikanen zijn aanstellers, gaan er al gauw bij liggen en verwachten onmiddelijk medische en geestelijke bijstand voor de knulligste dingen.
4. Amerikanen leven teveel op pillen en preparaten in plaats van echt voedsel en dat kan wel eens leiden tot stoffen die elkaar niet verdragen in je lichaam.

De werkelijke oorzaak is ongetwijfeld een combinatie hiervan, ik ben er nog niet achter… Voorlopig voel ik me prima, hap lekker mijn boterhammen en fruit naar binnen  tijdens de lunchpauze (wandelen in het park) en heb absoluut geen last van burn-out verschijnselen. Dat hoop ik nog lang zo te houden..

Greetinx from Texas,

Andre

De Blue Bonnet is de Texas ‘State Flower’, het symbool van Texas dus, en de afgelopen week zijn ze volop in bloei te zien. Langs de snelwegen, op grasvelden, je ziet overal van die blauwe velden schitteren. Prachtig gewoon. Een minuutje of 5 lopen van ons huis, net op de hoek van Oak Shadows, is een kerk gevestigd. Nooit echt gelet op het terein erom heen maar afgelopen zondag reden we er langs en het heuveltje ernaast stond vol met bloemen. Gauw maar even naar huis, de camera opgehaald en wat foto’s gemaakt. Prachtig plekje, hier heb je echt geen idee dat je in een miljoenenstad zit. Kijk maar eens:

En hier een ietwat ‘gepimpte’ versie van de foto met Jayden. Wel leuk om af en toe eens te stoeien met Paintshop: (klik de foto voor een grotere versie)

Eindelijk, eindelijk eens de mogelijkheid gehad om weer eens wat met de videocamera te stoeien en wat materiaal te schieten. De volgende uitdaging was, dat materiaal op mijn laptop te krijgen en vervolgens in zo’n formaat te persen dat het via de weblog te downloaden is. Met enige moeite is dat gelukt. Probleem 1: de kabel tussen camera en laptop. Bijgeleverd was een kabeltje van 4 polig (camera) naar 6-polig (desktop-pc). Maar mijn laptop had ook een 4-polig kabeltje dus snel even naar Bestbuy in de lunchpauze om een 2-zijdig 4-polige kabel te kopen. 40 dollar ! Voor zo’n kabeltje vond ik dat pure afzetterij, dus maar even op Ebay gezocht. Daar worden ze aangeboden voor 99 cent, plus 2,99 verzendkosten. Week later had ik ‘m in huis… ik bedoel maar. Weliswaar geen Sony-kabel maar doet dat er wat toe ? Probleem 2: hoe krijg ik de 2 Gb. videofile in stukjes opgeknipt en verkleind zodat de bestanden niet zo groot zijn ? Het gratis programma ‘VirtualDub’ bood uitkomst, hier kun je werkelijk alles mee. Het resultaat staat hieronder. Klikken op de foto download het filmpje, als je rechts klikt en kiest ‘Doel opslaan als..’ kun je het filmpje op de harde schijf opslaan en dan bekijken. Is wel zo makkelijk anders moet ‘ie de volgende keer weer gedownload worden.

Aanvulling: het schijnt nogal eens voor te komen dat de filmpjes niet af te spelen zijn (wel geluid, geen beeld). Dat wordt veroorzaakt door een ontbrekende ‘codec’ op je PC, oftewel iets wat de videobeelden kan decoderen. Ga naar de volgende site en download ffdshow, dat lost het op:

http://www.free-codecs.com/download/FFDShow.htm

De afgelopen week is hier enorm veel regen gevallen. Een van de hoosbuien (11 Mb):

Vietnamese noodles eten met Jayden (16 Mb):

Kamperen in de achtertuin (5 Mb, 2 Mb en 3Mb):

Derde schaatsles van Jayden (5 Mb, 7 Mb en 3 Mb):

Middagje in de Botinical Gardens van San Antonio (7 Mb):