Toen ik pas geleden de koelkast opende viel het me ineens op dat je hier in de VS niet genoeg zou hebben aan zo’n lullig klein Hollands inbouwkoelkastje in de keuken. Reden: grote verpakkingen. Je kunt wel kleiner kopen maar die zijn in verhouding schreeuwend duur, dus koop je maar een gallon melk per keer of een kuip margarine van anderhalve kilo. Ik heb dus maar eens de meest opvallende artikelen uit de koelkast gehaald en op de foto gezet. Ter vergelijking een blikje fris (wèl dezelfde grootte als in Nederland ). Hieronder het resultaat (klik op de foto voor een vergroting):

Op een rijtje:

Parmezaanse kaas: 24 oz / 1,5 lb (680 gr.)

Salsa-saus 64 oz / 4 lb (1,8 kg)

Grapefruit sap 64 oz / 2 qt / 0,5 gallon (1,8 l.)

Melk 1 gallon (3,8 l.)

Margarine 3 lb (1,36 kg)

Appelsap 1 gallon (3,8 l.)

Kort geleden toch nog weer iets vreemds ontdekt in dit land, dat ik jullie niet wil onthouden. Aangezien onze boiler in de bijkeuken staat en de douches helemaal aan de andere kant van het huis staan duurt het wel even voordat je warm water hebt om te douchen. Joi en ik zaten te puzzelen of we hieraan wat konden doen. Ik dacht dat een goede oplossing zou zijn om de boiler gewoon naar de andere kant van het huis te verplaatsen en in de keuken een klein inbouwboilertje te plaatsen, genoeg om je handen te wassen en af en toe een emmer warm water te tappen. Op zich een mooie oplossing ware het niet dat er nog twee grote warmwaterverbruikers in de (bij)keuken bleken te zijn: de wasmachine en de afwasmachine ! Nooit bij stilgestaan dat deze twee apparaten in de VS warm water gebruiken en niet, zoals in Nederland, een verwarmingselement hebben. Ze schijnen wel te koop te zijn, maar dan noemt men ze hier ‘European models’ en dat betekent meteen dat de prijs tweemaal zo hoog is… Net als die stofzuigers waar ik het een tijd geleden al eens over gehad heb. ‘European’ staat blijkbaar voor klasse en kwaliteit (zo wordt het ook gebracht, op zich klopt dat natuurlijk ) en mag dus wat meer kosten. Dus ik ben bang dat we voorlopig nog wel even aan die monsterlijk grote en goedkoop aandoende Amerikaanse witgoed objecten vastzitten..

Niet zoveel te melden deze keer. Na enige dagen stortregens is de grond lekker verzadigd en begint de natuur weer flink groen te worden. De temperatuur ‘s avonds is zwoel, het is nu 9 uur, donker en het is rond de 20 graden met een lekker briesje. Als Nederlander voel je je dan best een beetje op vakantie, want na meer dan 35 jaar Hollandse winters is dit gewoon genieten. Ik heb er nu bijna een jaar in Texas opzitten en het is voor mij heel eenvoudig een kwestie van de hete zomer uitzitten (juni – september) en de rest van de tijd genieten van het heerlijke weer. De 2 grote entertainment parken die er in San Antonio zijn, zijn afgelopen week ook weer opengegaan (voorjaarsvakantie). Dat heeft meteen geleid tot enorme files op de buitenste rondweg rond San Antonio. De parken zijn overigens ‘Seaworld’ en ‘Fiesta Texas’. Verschrikkelijk drukke websites met veel kleurtjes en bewegende graphics overigens, maar dat is een heel ander verhaal. Vorig weekend ook maar wat geld uitgegeven aan wat plantjes voor in de voortuin. Gras en struiken is wel mooi maar er mag best wat meer kleur in de tuin komen vonden wij. Hier is onze tuinier bezig:

Zoals iedere huizenbezitter weet hoort onderhoud er ook bij. Dit weekend was het tijd om het dak eens te inspecteren en te kijken of alles nog vast zit en niet lekt. Die stenen dakpannen die we in Nederland gebruiken kennen ze hier nauwelijks. Ik heb wel iets dergelijks gezien in Phoenix maar dat zijn meer van die zandkleurige pannen. Afijn, op het dak van ons huis liggen dus ‘shingles’. Dat zijn van die lapjes teer met steentjes erop, die leg je, juist ja, dakpansgewijs over elkaar heen. Voordeel van die dingen is dat je er makkelijk op kunt lopen. Ze zijn natuurlijk niet zo ongevoelig voor zon als dakpannen dus moet je eigenlijk ieder jaar het dak op om de gebarsten shingles te vervangen. Het bleek nogal mee te vallen, alleen op de hoeken moest af en toe wat vervangen worden. Maar eerst een kijkje ONDER het dak. We hebben wel een puntdak maar die ‘verdieping’ is meer een vliering, helemaal volgespoten met brandwerend en vooral isolerende troep, een soort vezels. Vlak onder het dak is ook geen plek om kamertjes te gaan timmeren want in de zomer wordt het denk ik wel 60 graden daar, zal dit jaar eens meten…. Maar ik moest wel even de vliering op om op lekkage te checken. Hieronder de foto’s van hoe dit eruit ziet. Links is richting de zijkant van het huis, recht vooruit is achterkant.

Hier nog eentje: richting de huiskamer. We hebben daar een oplopend plafond, waarvan je hier de bovenkant kunt zien. De grote zilverkleurige buizen zijn van de A/C (airconditioning) en verwarming. Ook een enorme hoop draden en andere ellende, waarvan ik niet eens wil weten waar het allemaal voor is. Als het werkt, niet aankomen.

En hier de laatste. Deze is genomen vanaf de achterzijde richting de voorkant van het huis. Links is de huiskamer, rechts de zijkant.

Ziet er niet zo opgeruimd en netjes afgewerkt uit als een Hollandse zolder, vooral de manier waarop electriciteitsdraden, tv-kabels en andere zooi maar kriskras zijn aangelegd vind ik om te huilen maar men heeft hier duidelijk een andere manier van werken dus. Het resultaat van dit avontuur: geen lekkages, een verlaten vogelnest en stoflongen .

Toen het dak op. Stelt weinig voor want het is niet echt steil en de shingles zijn erg stroef dus je glijdt niet snel uit. Hier een foto vanaf de oprit zijde richting de andere zijkant van het huis:

Een kapotte shingle op de nok aan de oprit zijde:

Bovenop de nok, weer vanaf oprit richting andere zijkant. Je kijkt nu dus over de huiskamer richting de slaapkamers, dat stuk staat dwars op de huiskamer:

Vanaf de nok riching de straatkant, dit deel is de eetkamer (intussen kantoor):

Vanaf de keuken kijk je hier over de patio richting het garagedak:

En tot slot: vanaf het garagedak richting de oprit zijde, het tuinhuisje is aan de linkerkant te zien:

Als je niet van het Hollandse winterweer kunt ‘genieten’ zul je wat anders moeten verzinnen.. Gelukkig is er vlak bij ons een schaatsbaan. JA, goed gelezen: een schaatsbaan in het warme San Antonio ! We zijn afgelopen zaterdag met een collega van me en haar dochtertje een paar uurtjes de baan op geweest en Jayden vond het zo leuk dat ze lessen gaat nemen. Dit is de website: Northwoods Ice Centre Je kunt er geen elfstedentoch op rijden en het is een stuk kleiner dan Deventer maar het is wel groot genoeg voor een paar uur frisse lucht en lol.
En hier een fotootje van Jayden en ik in ‘actie’: