Het is bijna zover: volgende week dinsdag is het Halloween. Het stikt hier in de tuinen van de heksen, spoken en pompoenen, toch wel een heel leuk gezicht. Wij konden uiteraard ook niet achterblijven en ik heb vorige week eerst een ‘enge’ spin gemaakt van PVC-pijp en wat elleboogjes met een plastic pompoen en een lampje als lijf. Die staat nu iedere nacht in onze voortuin automobilisten af te leiden:

Vanmiddag waren we nog wat laatste inkopen met pa aan het doen toen we bij een supermarkt een bult met enorme pompoenen tegenkwamen voor maar $ 2.99, daar hebben we er toen maar een van gekocht. Het resultaat hieronder:

Dinsdagavond dus ‘Tricker Treating’ langs de deuren. Jayden gaat als prinses en hoopt veel snoep op te halen ! Foto’s volgen…

Zoals beloofd de laatste vorderingen. Het ‘meubilair’ staat er maar moet nog pas gemaakt en geinstalleerd worden:

Nu een stukje over mieren. Fire ants zijn een zeer agressieve soort mieren die hier voorkomen. Kinderen worden er op school ook voor gewaarschuwd want ze steken enorm en laten een angel achter onder je huid waardoor er een blaar ontstaat. Zo zien ze eruit:

Waarom nu dit stukje ? Nou, Ollie, de ‘daredevil’ van de twee broertjes heeft het weer eens voor elkaar en heeft zijn neus waarschijnlijk in een nest van die mieren gestoken. Met als gevolg een neus vol met bobbels, blaren en korstjes. Katten zijn echte neuspoetsers en normaal gesproken is dat lekker schoon, maar niet met zo’n neus als die van Ollie. Hij krabt steeds de korstjes open met als gevolg dat de zaak ging ontsteken. Dus hebben we maar een kraag voor hem gekocht en nu hebben we een lampekap op pootjes rond het huis lopen:

Neus van dichtbij:

Best zielig voor ‘m maar als die neus niet geneest is het nog veel zieliger, denken wij maar…

Windmill Solutions heeft de eerste cheque binnen, die wilde ik jullie niet onthouden (klik erop om te vergroten):

Zoals te zien is, is de naam Velthoen niet helemaal goed overgekomen maar een kniesoor die daarop let. Ik had overigens liever een bankoverschrijving gezien maar dat was te lastig en ingewikkeld (?!?)…

Het is alweer een weekje geleden dat ik de laatste foto’s heb geplaatst en er is intussen veel gebeurd, pa heeft niet stilgezeten ! De muren zijn gesausd, de leidingen aangelegd, het toilet staat er, het begint er best bewoonbaar uit te zien nu. Hieronder wat foto’s van de situatie van 2 dagen geleden. Intussen zijn de keukenkastjes en het fonteintje voor het toilet ook geplaatst, hierover volgende keer meer. Zoals je ziet staat het toilet op een verhoging (er komt trouwens nog een afscheidingsmuur naast). Dit komt omdat het toilet een ‘uitgang’ naar onderen heeft en het beton van de vloer ontzettend hard is en we geen zin hadden in enorm breekwerk om een afvoerbuis netjes weg te werken. En toiletten met de uitgang opzij konden we niet vinden dus is het deze oplossing maar geworden: de troon:

Zo noemt Joi’s vader het type vliegtuigje waarin we afgelopen dinsdag een rondvlucht hebben gemaakt: cropduster oftewel sproeivliegtuigje. En voor geen goud zou hij zich in zo’n ‘doodskist’ wagen. Zo niet pa en ik. Larry, de man die ons het huis verkocht heeft, woont in een ranch een kilometer of 30 ten noorden van San Antonio en heeft zijn eigen vliegtuigje (en landingsbaan!). Hij bood aan om pa en mij eens rond te vliegen zodat we Texas vanuit de lucht konden bekijken. Dat was niet tegen dovemansoren gezegd ! Het is een heel klein toestel, er kan maar 1 passagier mee, dus we moesten om de beurt mee. Er is een klein vliegveldje, Bulverde Air Park, waar hij zijn vliegtuig in een hangar gestald heeft en vanaf daar vertrokken we dan ook. Geen verkeerstoren, gewoon opstijgen en gaan, dat kan dus in Texas. We hebben allebei een halfuurtje rondgevlogen, richting Canyon Lake en weer terug. Het weer zat enorm mee want het was dinsdag de enige onbewolkte heldere dag van de week. Mazzel. We mochten allebei een minuut of 10 vliegen, op zich niet moeilijk maar toch een natte rug na afloop. Prachtige ervaring ! Hieronder wat foto’s:

Het is weer eens tijd om de vorderingen in beeld te brengen. Zoals gezegd: pa heeft erg zijn best gedaan en het schiet behoorlijk op. De wanden en plafonds zijn allemaal van gipsplaten voorzien en goed geisoleerd. Die isolatie is trouwens al merkbaar: het is binnen lang zo heet niet meer. De grootste uitdaging was wel het aanbrengen van de gipsplaten op het plafond. Een halve inch dik, 4 voet breed (1,2 m.) en 8 voet lang (2,4 m.). Dat weegt nogal wat en we moesten ze met z’n drieen de baas zien te worden. 2 man die de plaat omhoog hielden en eentje die er als een haas een stel schroeven injaste zodat de zaak vast zat. De meeste kieren zijn nu afgesmeerd en geschuurd en pa doet momenteel de waterleiding en de afvoeren in het achterste gedeelte. Hier wat foto’s:

Gisteren weer een onverwacht stukje Amerikaanse folklore meegemaakt: Boss’ day. Op 16 oktober geef je je baas een presentje en wordt er wat geld ingezameld. Tja… ik heb er eigenlijk geen woorden voor maarja, niet meedoen is denk ik niet slim dus heb ik die 5 dollar ook maar gelapt, net zoals mijn andere 6 collega’s. Ik heb eens wat gegoogled en het blijkt dat een secretaresse uit Illinois in 1958 dit BRILLIANTE idee heeft gelanceerd. Als tegenhanger is waarschijnlijk de secretaresse-dag bedacht, 40 jaar later. Ik vraag me af wanneer de portier-dag, de programmeur-dag, de schoonmakers-dag en natuurlijk de tester-dag gemeengoed zullen worden. Tjonge-jonge zeg…. Uiteraard speelt Hallmark hier ook op in door een hele serie kaarten op de markt te brengen die je er als slagroom op het toetje nog bij kunt doen.

Met vriendelijke groeten, André ‘Buttkiss’ Velthoen

Het is een feit: mijn eerste Amerikaanse website is vandaag live gegaan !

http://www.gardeningvolunteers.org

Een klein beetje achtergrondinformatie. Een maandje of 3 geleden was ik wat aan het rondbellen omdat ik een paar laaggeprijsde regentonnen zocht. Bij toeval kwam ik bij een vrijwilligersorganisatie terecht die zich bezighoudt met verantwoord tuinieren in de San Antonio regio (voornamelijk gericht op het laaghouden van het waterverbruik). De medewerkster waarmee ik aan de praat raakte, Veronica, kwam uit Engeland en dat schepte natuurlijk meteen een band. Hun website kwam ter sprake en het bleek dat ze een webmaster zochten omdat de oude niet goed voldeet. Daar ben ik natuurlijk meteen op ingegaan en voila, de eerste opdracht was een feit. Vrij snel heb ik toen een proefversie kunnen lanceren maar het heeft nog best lang geduurd voordat eenieder tevreden was met ‘de look’. Ik hoop dat dit een opstapje is naar nog meer van dit soort klusjes…

P.S. De regentonnen heb ik via hen gevonden, ik moest bij ‘Dave the Barrelman’ zijn Deze man voorziet in een enorme behoefte: hij maakt uit oude plastic vaten regentonnen door er een kraantje in te maken en de bovenkant los te maken. Ik heb er nu twee, goed voor 350 liter regenwater..

Aangezien pa natuurlijk niet alleen onze achtertuin wil zien in de 3 weken dat hij hier is, hebben we vandaag (zondag) een uitstapje gemaakt naar de ‘Natural Bridge Caverns’. Dat is een grottenstelsel dat je kunt bezoeken, een halfuurtje van ons huis. We moesten wel een ‘binnenactiviteit’ uitkiezen want het heeft flink geregend en dat blijft het vandaag ook wel doen. Het was een flinke tour van 75 minuten door het gangenstelsel, erg imposant. Het is ook mogelijk de ‘adventure tour’ te doen, dan is het echt een kwestie van kruipen, klimmen en langs touwen afdalen, en dat 4 uur lang. Een ander keertje maar doen.. Hier wat foto’s: