Volg deze link om de route in Googlemaps te openen. Het was een hele trip: 3500 miles in totaal (5600 km) maar er was toch tijd genoeg om voldoende te zien omdat we vooral de eerste 2 en de laatste 2 dagen flink hebben doorgereden om Texas in en uit te komen. Toen bleef er voor de resterende kilometers meer tijd over. De eerste flinke stop was in Estes Park, Colorado, waar we 3 dagen zijn geweest en op bezoek zijn geweest bij een familie Velthoen waarvan de voorouders rond 1870 vanuit Deventer naar de VS zijn vertrokken. Bijzonder. En in Phoenix zijn we ook wat langer gebleven om bij Joi’s zus en haar familie te logeren. Ik heb uiteraard weer honderden foto’s gemaakt, waarvan hieronder een selectie van de mooiste. Klik weer op de foto voor de grote versie:

Noord Texas	Raton, NM	Raton, NM
Zuid Colorado	Nederland, CO	Estes Park, CO
Estes Park, CO	Bear Lake	Bear Lake
Sprague Lake	Sprague Lake	Hotel Estes Park
Old Fall River Road	4km hoog	4km hoog
Continental Divide	Richting Utah	Colorado River
Colorado River	Richting Moab	Arches NP
Arches NP	Arches NP	Arches NP
Arches NP	Arches NP	Arches NP
Arches NP	Arches NP	Arches NP
Las Vegas	Mojave Desert	Laughlin, NV
New Mexico	White Sands	White Sands
Lincoln National Forest

Deze week is de laatste week voordat onze vakantie begint (zaterdag). We hebben besloten om dit jaar maar eens niet naar Nederland te komen maar in de VS wat rond te rijden (3500 miles, dat wel…) en pas in maart volgend jaar weer in het vliegtuig naar Europa te stappen. Het was dus de afgelopen weken erg druk om alles op mijn werk geregeld te krijgen voor deze extreem lange vakantie van 2 weken

Daar komt nog bij dat mijn baas maandag naar een ander onderdeel van Pearson verhuisd is en nu Product Manager in plaats van QA manager is. Dus: mij is de kans geboden me te bewijzen als QA manager, voorlopig als Interim maar als dat vlotjes gaat wordt het hopelijk een permanente positie. Dus, ik ben nu behoorlijk zichtbaar in het diagram van de organisatie, wish me luck!

Toch even opstaan voor het volkslied:

Zelfs de Google page is in stijl vandaag. Dat wordt een spannende dag, we hebben de oranje shirts al uit de kast gehaald. We gaan de wedstrijd met een paar collega’s bekijken bij Fatso’s, dat is een sportcafé niet ver van ons huis vandaag. Er schijnen nog meer Nederlanders te komen ook (zie comment bij vorige post) dus het belooft Hollands gezellig te worden door. Er zijn zelfs een hoop Amerikanen die reikhalzend naar deze wedstrijd uitkijken, schijnt het.

Nou, we wachten af, maar ik weet zeker dat alle Nederlanders overzee, naast de 16 miljoen thuisblijvers, de wedstrijd ook zullen volgen.

HUP HOLLAND HUP!!

Klein stukje Nederland:

 Hup Holland Hup!:

Pearson is erg Europees bezig, maar dat heb ik al eens gezegd, en dit jaar ga ik maar eens profiteren van de summer flex-hours regeling. Dit betekent dat je één dag in de week, of iedere 2 weken vrij neemt en de ‘schade’ in de overige dagen inhaalt. Aangezien ik nog steeds een contract van 37,5 uur heb lijkt dat dus erg veel op de 36 urige, 4-daagse werkweek die ik bij ING had. Vandaag was mijn eerste flexdag en we hebben besloten om maar eens de hele Mission Trail van San Antonio te ‘doen’. Vroeg beginnen want het belooft weer een stomend hete dag te worden dus als we rond 12 uur klaar zijn hoeven we de ergste hitte niet mee te maken. Dat verliep allemaal keurig en ik heb me echt verbaasd over het feit dat dit zo’n ongelooflijk mooie route is, die volgens mij het pareltje van Texas zou moeten zijn, maar door San Antonio nauwelijks gepromoot wordt. Ja, de Alamo kent iedereen hier, maar al die andere missieposten: erg onbekend. En dat bleek ook wel want naast een handjevol andere toeristen was er dan ook niemand te bekennen. Het is ook wel een zoekplaatje, vooral vlak na de Alamo, om de volgende 2 missies te vinden. De bewegwijzering is om te huilen, de wegen zitten vol kuilen en je rijdt door buurten waar ik me ‘s avonds alleen niet zou willen vertonen. Vanaf Mission San José echter ging er een wereld voor ons open: mooie groene velden, een gigantisch brede rivier met een waterval, een aqauduct en erg mooi bewaard gebleven kerkjes uit het begin van de 18e eeuw. De Alamo hebben we al verschillende malen gezien, dus we begonnen in Alamo Steet richting Concepción, daarna San José en via Padre Park langs de rivier richting de Espada Dam waar je de rivier half door het water over moet steken. Erg leuk! Dan richting Mission San Juan en vanaf daar de Espada Aquaduct en tenslotte mission Espada. Een bijzonder mooie route en heerlijk rustig. Er valt ook veel te fietsen en vooral in het zuidelijk deel is de weg lekker rustig en zijn er speciale fietspaden. Hieronder een scan van de kaart. De roodomlijnde stukken zijn links waar je op kunt klikken, er opent zich dan een pagina met foto’s voor ieder van de missieposten. Op de foto’s kan ook worden ingezoomd want het zijn de originele 6Megapixel opnames.

 Takkenzooi:

Jammer, dit was een mooi groen boompje:

Ook het hek aan de achterkant heeft het niet overleefd:

We zijn nu het dode hout wel kwijt:

Hek weer gerepareerd, nieuwe cederhouten plank erin gezet. Dit hout wordt niet geïmpregneerd maar is van nature weerbestendig en gaat veel langer mee dan geïmpregneerd waaibomen (dennen)hout. Kosten $1.89 per plank (1.80 m hoog) en menig zweetdruppel want de vochtigheid is bijna 100% vandaag.

Een kijkje in het ‘steegje’ achter de schutting:

De resterende helft van de boom behandeld tegen ongedierte (foto: Jayden Velthoen):

Een voordeel: ik kan er weer onder grasmaaien:

Een hele tafel vol:

Soort stekelige conifeer:

De struik wordt 2 meter hoog en zit vol met bloemen:

Nog een prikkelig heldergroen plantje:

Deze heeft schaduw nodig:

De onvermijdelijke cactus:

De groentetuin produceert ook aardig. We hebben flink wat pepers en paprika’s en de zoete mais groeit ook aardig. Alleen de tomaten willen niet best, maar daarover straks meer. Hier is de oogst van vandaag:

Banana peppers, jalapeno’s en tomaten:

De tomaten worden opgevreten door beestjes dus daar moeten we wat aan gaan doen. Toen ik wat aan het onkruid wieden was vond ik deze rups. Dit blijkt na enig onderzoek de Tomate Horn Worm te zijn die het inderdaad op tomaten voorzien heeft. Er zijn gelukkig organische middeltjes verkrijgbaar om dit enorme beest weg te krijgen. Ze zijn niet giftig overigens, al zou je dat door die angel wel verwachten:

Tomato Horn Worm: