Het is wel bekend denk ik dat we in Texas niet zo’n herfst hebben als in Nederland, met mooie gele en rode bladeren en dergelijke. De loofbomen blijven hier gewoon dofgroen het hele jaar door. Ze laten echter in het voorjaar en najaar wel een hoop van hun bladeren vallen, en daar zitten we momenteel middenin. We hebben veel eikenbomen rond het huis, dat is perfect in de hete zomers omdat die voor wat schaduw zorgen zodat de rekening van de airco niet zo hoog oploopt. Al was het deze zomer wel erg extreem met die enorme hitte die ook zo lang duurde. Ter illustratie een grafiekje uit Excel. Dit is ons elektriciteitsverbruik per 4 weken, gemeten vanaf dat we naar Texas verhuisd zijn. De paarse lijn is die van afgelopen jaar dus je kunt wel zien dat het ook qua verbruik behoorlijk menens was in de zomer met die hitte:

Ik ben dus wel blij met die bomen. Maar het wordt arbeidsintensief om al die bladeren 2 keer per jaar uit de dakgoten te scheppen en daarom heb ik mijn zondagje maar opgeofferd om roosters over de dakgoten aan te brengen zodat wel het water maar niet de rommel erin verdwijnt. Hieronder een fotoverslag van hoe dat in z’n werk ging. Zoals gewoonlijk met doe-het-zelf projecten werkte het click-and-snap systeem niet helemaal zoals het boekje beweerde, klikken deden de bevestigingsklips wel maar snappen niet waardoor het erg lastig was om de zaak vast te zetten. Een klusje van een uur duurde dus 2,5 uur, ook een manier om je zondag door te komen.

Klik weer op de foto voor een grote versie.

Allereerst de situatie op het dak op zondagmorgen:

 Het medicijn: Gutter Guards van de Home Depot. Soort roosters die je onder de shingles schuift en vervolgens met een soort klemmetjes aan de dakgoot vastzet.

Eerst natuurlijk de dakgoten leegscheppen, dit is het resultaat:

 En een paar voor/na vergelijkingen. Nu ben ik hopelijk voor de eerstkomende 10 jaar van die gootellende af…

Nog eentje dan:

Het zit er weer op!

Ik ben nog steeds erg in mijn schik met het polaroid filter dat ik uit Nederland heb meegenomen. Vooral nu de zon er hier in Texas weer flink doorkomt is het een uitkomst. Hieronder is het verschil duidelijk te zien tussen een foto mèt en eentje zonder polaroid filter, vlak achter elkaar genomen (met de foto’s is niet geknoeid, ze zijn allen verkleind):

Met filter:

Zonder filter:

Geweldige film: Avatar. We hebben ‘m voor de tweede keer gezien vandaag, de eerste keer op de dag dat’ie voor het eerst te zien was en deze keer in een 3D IMAX theater en Jayden mocht ook mee deze keer. Dit is zonder twijfel een van de mooiste films die ik in een lange tijd gezien heb. De special effects zijn zo goed uitgevoerd dat je echt niet doorhebt dat je grotendeels naar een door de computer gegenereerde film zit te kijken. En de computerbeeldschermen in die film zien er geweldig uit, ik kan alleen maar hopen dat we zoiets in de toekomst op ons bureau hebben! Omdat we de film deze keer in één van de twee IMAX theaters in San Antonio (Palladium) bekeken hebben we meteen de meest ultieme uitvoering kunnen bewonderen. Wel een lange film trouwens: 3 uur, zonder pauze, want daar doen ze hier in de VS (gelukkig) niet aan. We hadden wel een emmer popcorn met gratis refills besteld, dus aan snacks geen tekort. Dat is toch wel een voordeel als je in een grote stad als San Antonio in de VS woont: aan bioscopen geen gebrek. Als we in Nederland een IMAX-film wilden bekijken moesten we geloof ik helemaal naar Pathé in Amsterdam. Hier: 15 minuten rijden. Als bonus mochten we ook nog een interviewtje geven want in de hal stond een cameraploeg te filmen en die wilde met ons ook een praatje maken. Niet van een nieuwszender maar waarschijnlijk voor een promotie-filmpje ofzo. Affijn, het was weer een geslaagde donderdagavond.

Dit wordt weer een beetje een verhaal met van alles wat. Ten eerste nog een updateje over onze Kerstreis naar het Koninkrijk der Nederlanden. Ik heb een stel foto’s online gezet: hier. We kijken nog steeds met genoegen terug op dit leuke bezoek, al is het ook wel weer lekker om terug te zijn in San Antonio waar het lekker weer is, tussen de 10 en 20 graden met een zonnetje. Jullie in Nederland zitten nog wel een tijdje in de kou terwijl wij al lekker de lente aan het vieren zijn!

We zijn de afgelopen 4 dagen in Las Vegas geweest, Jayden mocht ook mee deze keer. Joi had weer eens een prima deal weten te regelen: gratis overnachtingen in het gloednieuwe Encore hotel waardoor we eigenlijk alleen de vluchten hoefden te betalen. Ook nog her en der gratis eten en er bleef geld genoeg over voor andere dingen… Het laatste ontbijtje in een duur grand cafe in het Encore was weliswaar $80, maar ook heel lekker en een leuke afsluiting van een relaxed lang weekend. De foto’s, vooral die van het Lake Mead National Park bij de Hoover Dam, zijn extreem goed gelukt dankzij de Polarisatie-lens voor mijn camera die Jan van Galen (http://www.vangalenfotografie.nl) me tijdens onze vakantie in Nederland verkocht heeft. Fijne fotozaak in Brummen waar ik altijd heenging toen we er nog woonden. Als je goed advies zoekt en ook de lage prijzen voor foto-apparatuur die je op het internet kan vinden is het de moeite waard eens bij Jan langs te gaan. Hij heeft me niet gevraagd deze reklame voor hem te maken maar het is echt zo, bedankt Jan! Oh, nou we toch op die tour zijn, ga ook eens langs bij de Gall en Gall slijterij van mijn broer Martin aan de Dreiumme in Warnsveld. Een van de redenen dat ik zo graag weer op bezoek kom in Nederland (behalve om pa en ma weer te zien natuurlijk) is dat hij altijd weer met lekkere aparte drankjes komt aanzetten als we er weer zijn. Zijn collectie whisky is echt fenomenaal maar ook de wijnen en andere dranken mogen er zijn. En alles wordt op verzoek nog prachtig ingepakt ook.

Affijn, zoals beloofd nog wat foto’s van Vegas. Weinig gegokt maar des te meer gezien:

Uitzicht vanaf hotelkamer Encore (22e verdieping):

The Strip richting Stratosphere:

Andere einde van de strip: begin Las Vegas:

Luxor:

Jayden bij M&M World:

Geen idee wat dit was, maar wel futuristisch:

Typisch Amerikaans, Harrah’s:

Lake Mead National Park:

Bovenop de Stratosphere:

De vakantie zit er weer op. Wat een geweldig jaar om Nederland weer eens te bezoeken met al die sneeuw. En wat een mazzel dat we zaterdagochtend en niet zondagochtend naar Schiphol moesten voor de vlucht terug naar de States

Al met al was het wel lang wachten geblazen om deze keer in het vliegtuig te komen. Dankzij die Nigeriaanse klojo zijn er zoveel extra veiligheidsmaatregelen noodzakelijk dat het boarden meer dan een uur duurde (iedereen werd gefouilleerd en alle handbagage moest open en werd nauwgezet onderzocht, nog geen bodyscan trouwens). Daarnaast duurde het inchecken ook al een uur omdat er een gigantische rij te wachten stond voor balie 29, waar we toch 3 uur vantevoren aanwezig waren! Dat online inchecken en dan snel je bagage afgeven hebben ze in Amerika toch beter begrepen. Op de Schiphol-manier heeft online inchecken geen enkele zin want je moet nog steeds in dezelfde rij gaan staan als de rest en door een persoon geholpen worden aan de balie, dat levert dus geen minuutje winst op. Minnetje voor Schiphol. Gelukkig werd het uur vertraging meer dan ingehaald tijdens de vlucht naar Houston waardoor we de vervolgvlucht naar San Antonio gewoon haalden.

Om nog maar even door te gaan met complimenteren van Amerika: het on-board entertainment systeem van Continental Airlines was werkelijk geweldig. Aanraakgevoelige breedbeeldschermpjes in de stoel voor je waarmee je ‘on demand’ kunt kiezen uit ruim 350 films, 3000 muzieknummers en een stuk of 30 spelletjes. Bovendien een Berlitz-programma waarmee je 20 talen kunt leren tijdens het vliegen. Geen enkele reden meer dus om van een laptop afhankelijk te zijn in het vliegtuig. Hieronder een voorbeeld van een pagina van het filmmenu:

Over de vakantie in Nederland: vuurwerk afsteken was natuurlijk het einde, dat hebben we nu al 3 jaar niet fatsoenlijk kunnen doen. En ondanks de kou is er om 12 uur toch heel wat de lucht in gegaan voor huize Velthoen te Eerbeek. Geen gevaar voor politie-arrestaties of in de fik vliegende gortdroge tuinen Geen foto’s hiervan, wel wat videomateriaal dat ik eerst nog eens moet bekijken om te zien of ‘t wat geworden is.

De sneeuw was ook prachtig. Er lag nog heel wat toen we op 2e Kerstdag aankwamen en daarna is er nog regelmatig wat bijgevallen wat voor ons flink wat plezier opleverde. Wandelen in de bossen, sleetje rijden en (bijna) schaatsen: zo Hollands als het maar kan.

We hadden ook nog tijd voor een kort tripje naar Brugge, waar we 2 nachten in een echt kasteel hebben overnacht: Kasteel ten Berghe. Een leuke ervaring met zo’n hemelbed en al die trappen en schilderijen. Hieronder een indruk:

 Eind januari nog een tripje naar Las Vegas (Jayden gaat ook mee deze keer), dus reken maar op wat meer foto’s rond die tijd.

André

De kalkoen was heerlijk, lekkere geroosterde smaak, niet droog en absoluut niet vet. Hier een paar foto’s van de voorbereiding en het eten:

Decoreren van de sweet potatoes met marshmallows, en daarna in de oven:

De ham en de deep fried turkey:

De kok heeft een lekker maaltje in elkaar gedraaid:

Etenstijd, Joi’s broer Terry is er ook bij, Will&Gloria zijn in Phoenix,AZ bij Dana:

Het is weer zover: vandaag is het Thanksgiving. Lekker lang weekend voor mij want deze donderdag is een vrije dag voor Pearson en ook de vrijdag erna is betaald vrij. Thanksgiving is naast Kerstmis zo’n beetje het grootste eetfeest in de VS en traditioneel wordt hier natuurlijk de kalkoen op tafel gezet. Dit jaar hebben we iets op tafel dat ik nog nooit eerder gehad heb: Joi’s broer neemt een ‘Fried Turkey’ mee, dit is een kalkoen die in een vat met olie gefrituurd is. Klinkt enorm vet, maar volgens iedereen valt dat erg mee, omdat de olie niet in de vogel doordringt tijdens het frituren. Dat gaan we vandaag dus even checken. Het frituren van een kalkoen is trouwens een flinke onderneming want je hebt er een flink vat met olie voor nodig die heet genoeg is, en ook heet genoeg blijft tijdens het frituren. Een vuistregel is 3 minuten per pond geloof ik, en aangezien een beetje kalkoen hier al gauw 15 pond weegt moet je toch 45 minuten het vuur brandend houden. Hier is een goed artikel over het frituren van een kalkoen:

http://www.fabulousfoods.com/recipes/article/223/19903

Daarnaast hebben we diverse andere gerechten op tafel zoals:

• sweet potato casserole (gerecht van zoete aardappelen, niet mijn favoriet…) link
• honey glazed ham (grote beenham met honing overgoten en in de oven gegaard) link
• creamed corn (mais in een creme saus) link
• scalopped potatoes (aardappel-quiche met kaas, uien en bacon) link
• broccoli
• spruitjes

Oh, nu het weer over eten gaat heb ik nog een tip voor toekomstige Amerika-gangers: probeer NOOIT Hershey’s chocolade, in welke vorm dan ook. Dit Amerikaanse bedrijf pretendeert de beste chocola in de wereld te maken maar tijdens Halloween een paar weken geleden is me weer opnieuw duidelijk geworden dat deze rommel niet eens de naam chocolade zou mogen dragen. Je kunt het nog het best vergelijken met koetjesrepen die te lang in de zon hebben gelegen en dan 6 maanden later worden opgegeten: zure, te zoete en naar overgeefsel ruikende chocolade, ik maak geen grapje. Voor geïnteresserden zal ik in december een paar reepjes meenemen van dit inferieure produkt en jullie mogen het allemaal hebben: ik raak het niet meer aan. Wat mij betreft is zelfs het goedkoopste huismerk van de lokale Nederlandse supermarkt nog beter dan dit Amerikaanse topmerk. Hier is een link naar de blog van een in Amerika wonende Engelsman die het beter dan ik onder woorden weet te brengen. Ik houd het voorlopig bij Rittersport (trouwens bij Target aan de kassa in de opruiming voor 44 cent per stuk!!! Meteen maar de rest meegenomen) of Milka. Dove is trouwens ook goed te eten, schijnt ook Amerikaanse chocolade te zijn, is ongeveer even duur als Hershey’s en smaakt tenminste naar chocola.

Nederland lonkt. Na weer anderhalf jaar overleven in de VS is het hoog tijd dat we met z’n drieën weer jullie kant opkomen, en de tickets zijn besteld: van 26 december t/m 9 januari. Eindelijk weer eens op z’n Hollands echt oud en nieuw vieren met vuurwerk en buren op straat in plaats van in het droge Texas met het hart in de keel een romeinse kaars afsteken en maar hopen dat de buren je niet bij de politie aangeven omdat het verboden is vuurwerk in je eigen tuin af te steken. Kerstmis is hier hartstikke gezellig, daar niet van, maar van Oud en Nieuw vieren op z’n Hollands zullen de Amerikanen nooit iets begrijpen denk ik. Wat staat er zoal op het programma? Voorlopig nog niet veel, behalve de slijterij van Martin plunderen en zorgen dat pa niet teveel hooi op de vork neemt zal het wel lekker bijkletsen zijn bij de open haard en hopen op een beetje sneeuw. Er zijn ook een paar etenswaren die ik de laatste paar weken maar niet uit mijn hoofd kan krijgen, omdat ze hier echt niet te krijgen zijn en ook moeilijk of niet zelf te maken: Filet Americain (erg vreemd dat dat niet in AMERIKA te krijgen is overigens…), kwark, Schwarzwalder Schincken, Brinta en volkorenbrood. Het is voornamelijk het eenzijdige hartige broodbeleg dat me hier de keel uit gaat hangen. Het komt altijd neer op kaas (bleh… vieze oranje cheddar zonder smaak), ham (diverse soorten, dat wel), kip of kalkoen, en soms leverworst. En natuurlijk de eeuwige ‘Balony’, een soort boterhamworst en dat komt dus neer op van allerlei soorten ‘vlees’ (niet verder vragen…) die wordt samengeperst in een soort worst, waar dan plakjes van worden gesneden. Onnatuurlijker kan het eigenlijk niet, want als je de ingrediënten er eens op naleest zitten er meer chemicaliën dan vlees in. De meeste andere zaken die we in Nederland gewend zijn, zijn hier pure delicatessen en ontzettend duur, of ook gewoon niet te krijgen. Rookvlees, zure zult, gerookte ham, gerookte paling, komkommersalade, cervelaatworst, leverkaas, boerenmetworst, grove leverworst, smeerkaas, dat soort spullen zijn hier totaal onbekend. En zo’n Friese gedroogde worst met kruidnagelen…. daar kijk ik ook echt naar uit. Het koffieprobleem is trouwens uit de wereld want we hebben bij ‘Costco’ (soort Makro, pasje voor nodig) het huismerk koffie, Kirkland, ontdekt en de ‘Dark Roast, Fine Ground’ lijkt erg op DE dus die houden we erin voorlopig. Nou, het is al weer half 11, einde van het weekend en mijn inspiratie is weer verdwenen. Familieleden die meelezen: allemaal tot ziens op 1 januari bij het traditionale Velthoen nieuwjaars-schieten, we zien er heel, heel erg naar uit!

André, Joi en Jayden.

Ok, ok, weinig nieuws over de Japan trip zover. Afgezien van de links naar de foto’s heb ik voorlopig weinig tijd om hier een volledig beeldverslag van te maken. Nog wel een laatste link trouwens (meer foto’s):

http://picasaweb.google.com/velthoen/Nara?authkey=Gv1sRgCIiPkNWsrfbzMg

Maar ik ben bezig de beste foto’s te combineren in een flashfile of zoiets, met wat informatie erbij over waar het was, etc… Dus even geduld… het zal wel een flinke download worden maar wij heeft er nu geen DSL of kabel internet tegenwoordig.

Vandaag wilde ik even mijn nieuwste speeltje voorstellen: de Amazon Kindle DX, een van de nieuwste (en volgens mij meest geavanceerde en best leesbare) ebook readers. Ik had nog wat geld over van de vakantie en loop al een jaar of 2 het internet regelmatig te raadplegen over de laatste ontwikkeling op het gebied van electronische bookreaders die gebruik maken van e-ink (elektronische inkt). Deze werken heel anders dan de LCD-schermen die je op laptops ziet. Ten eerste blijft de ‘inkt’ zichtbaar, zonder dat er stroom nodig is om het zichtbaar te houden. Dit scheelt dus enorm voor de batterij. Ten tweede is de inkt net zo goed leesbaar in direct zonlicht als papier, probeer je laptop maar eens buiten in de zon te lezen, onmogelijk. Amazon heeft in juli dit jaar de Kindle DX op de markt gebracht en dat is precies wat ik zocht: een groot scherm zodat je ook probleemloos PDF bestanden kunt lezen zonder dat je over de pagina hoeft te scrollen. Daarnaast ondersteunt die apparaat een hoop bestandsformaten en als klap op de vuurpijl kun je gratis gebruik maken van het Amazon mobiele netwerk ‘Whispernet’. Ze verdienen het geld hiervan terug door de boeken die je met een druk op de knop kunt bestellen in de Amazon-store (binnen 60 seconden gedownload op je Kindle!), maar je bent niet verplicht boeken te kopen. En er zit een browser op het ding dus je kunt eigenlijk overal gratis het internet op zonder dat je een wifi-hotspot hoeft te zoeken. Abonnementen op dagbladen, weekbladen en maandbladen en blogs zijn ook mogelijk. Die worden dan direct naar je Kindle gestuurd als ze beschikbaar komen. Dit is echt de nieuwe manier om de krant te lezen.

Maar nu, ik heb natuurlijk ook wat foto’s om het allemaal wat aanschouwelijker te maken:

 Home scherm, met mijn (trial)abonnementen: The Economist (wekelijks), The Onion (blog, dagelijks), Sunday Times (krant, dagelijks), etc..

Personal docs: je kunt via de PC ook gewoon je eigen documenten op de 4Gb ruimte zetten:

Geopende PDF: ook perfect te lezen vanaf een hoek:

Na een druk op de Menu-knop: ga online naar de Amazon bookstore:

Kindle store, hoofdpagina:

Lekker dun dingetje: 8mm

Een van mijn ’screensavers’, maar fungeert meer als boek-kaft:

Natuurlijk ook een deel van mijn collectie Nederlandse strips erop gegooid:

Mooi nieuw hotel in Tokushima met een PC op mijn kamer. Hier dus alle foto’s tot zover: