Ik wordt ook modern, dus Facebook hoort er ook bij. Sinds Joi’s 4-weekse vakantie in Nederland deze zomer heb ik ook een account, en het is toch een hoop gemakkelijker om dingen te posten op Facebook dan via een weblog als deze. Vanaf nu: als je op de hoogte wilt blijven van ons doen en laten: voeg me dan als vriend toe op Facebook:

https://www.facebook.com/RareVogel

Groeten,

André

Eén van de redenen dat het nogal stil is geweest op het blog-front de laatste paar maanden is, dat ik sinds Kerstmis 2010 bezig ben geweest met het opknappen van Jayden’s badkamer. Dat was heel wat meer werk dan gedacht, want de tegels die op de muren zaten konden er niet af zonder de gipsplaten erachter volledig te slopen. En er overheen tegelen was geen optie. De hele zaak moest dus volledig gestript en opnieuw opgebouwd worden. Het resultaat is er wel naar overigens. Hieronder 2 series foto’s: eerst de voor-situatie, dan de na-situatie:

 Voor de verbouwing:

Na de verbouwing:

Ik ben nog bezig met een slideshow die in een heleboel foto’s hoopt weer te geven wat het allemaal inhield om het originele interieur uit, jawel: 1963, te vervangen door iets moderners. Binnenkort post ik deze hier. Het is weer 40 graden buiten momenteel, dus binnenblijven is de enige optie, dus waarschijnlijk is deze slideshow vandaag ook wel beschikbaar.

Voor het eerst sinds ik mijn auto heb is er iets stuk wat gerepareerd moet worden: de motor van de ruitenwissers is stuk. Vorig weekend met Joi’s vader alles doorgemeten en het kon niet anders of de motor was de oorzaak. Dus op maandag meteen een gereviseerde motor besteld bij Autozone ($145), toch stukken beter dan de $300 die de GMC dealer me wil berekenen.. Vandaag was het zover: het gepriegel om de zaak in te bouwen begint! Het is allemaal redelijk vlotjes verlopen en de ruitenwissers doen het weer prima. Nog een geluk dat het hier zo droog is, al ruim 6 maanden bijna geen drupje regen, maar zo af en toe moet je ook eens het stof van je ruiten kunnen spoelen nietwaar? Hieronder een kleine fotoreportage, ook 2 videootjes, maar die zijn op mijn Facebook pagina te bekijken. Klik weer op de foto’s voor een grote versie:

De plaats van de oude motor:

Testdraaien nieuw motor, en zo ziet een 5-cilinder 3.5l er trouwens uit:

Oude motor eraf halen:

Oud en nieuw op een rij:

Alles weer op de juiste plek:

 De ouders van Joi hebben nieuwe buren. En raad eens waar de man des huizes vandaan komt? That’s right: uit Nederland. Over toeval gesproken. Wat nóg toevalliger is, is dat we hem al kennen. Tijdens de afgelopen wereldkampioenschappen voetbal hebben we een gezellig avondje doorgebracht bij Fatso’s met nog wat andere Nederlanders (http://windmill-solutions.com/wordpress/?p=574). Eén van deze Nederlanders, Frans, zat bij ons aan tafel (laatste foto, met het licht-oranje shirt), en dat is nu dus de buurman van Joi’s ouders.

Vanmiddag even een praatje met hem gemaakt en hij is, als een echte Hollandse thuisklusser, druk bezig om zijn garage van binnen af te timmeren, elektriciteit aan te leggen en een vliering te bouwen. We zullen de deur er niet platlopen maar toch leuk dat er zo dichtbij een mede-Hollander te vinden is.

 Moederdag wordt in de VS zoals altijd natuurlijk weer gevierd met eten, eten, eten. Joi en ik vonden het wel leuk om het op een iets andere manier te doen (naast natuurlijk het geplande etentje met mijn schoonfamilie op zondag). We hebben vrijdagavond overnacht in een B&B-adres in het centrum van de stad. De locatie: het King William district. Dit is één van de oudere wijken van San Antonio, waar nog een heleboel van die koloniale huizen staan met witgeschilderde veranda’s enzo. Wij zaten dus in zo’n huis, met een lekker balkon op de tweede verdieping (oftewel de FIRST floor zoals dat hier heet). We zaten dus hier (huis met het rode dak): 

Als je in Googlemaps zoekt op 307 Beauregard, San Antonio TX kun je ook een beter zicht krijgen op het huis vanuit vliegtuigperspectief, en de bomen zijn dan ook wat groener.. Hier een paar foto’s van de veranda:

We hebben ‘s avonds lekker Mexicaans gegeten bij Teto’s op de hoek en een beetje rondgelopen in de omgeving. De San Antonio River lag vlak achter ons en het blijkt dat er intussen een fietspad is aangelegd, dus daar gaan we binnenkort in het weekend maar eens fietsen.

Tot zover het laatste nieuws. Het is kurkdroog, we hebben al vanaf februari geen druppel regen meer gehad, en water restrictie niveau 2 komt erg dichtbij. Mijn regentonnen zijn leeg, maar je mag gelukkig nog wel iedere dag met de hand het gras besproeien. De sprinkler mag maar op één bepaalde dag van de week aan, afhankelijk van je huisnummer. Maar het is qua droogte in Nederland een beetje hetzelfde geloof ik, als ik de berichten mag geloven. Hier een klein grafiekje van het waterniveau in het waterbekken onder de stad:

 Vanavond na een uur vertraging vertrokken vanuit een bloedheet (over de 30 graden) en vies vochtig San Antonio, en een paar uur later aangekomen in Minneapolis, waar de temperatuur rond de 10 graden ligt en het zelfs nog schijnt te gaan sneeuwen deze week.

Met andere woorden: André is op zakenreis.. Ons tweede kantoor bevindt zich in Bloomington, dat tegen Minneapolis aanligt en mijn baas heeft hier zijn kantoor, en bovendien werkt er één van mijn mensen, dus zal ik af en toe heen en weer moeten. Wat ik niet zo’n straf vind natuurlijk .

Het is een verblijf van 3 dagen, dus vrijdagavond vlieg ik weer terug. Ik zal niet te ver in details treden, maar ik ben bezig om met mijn team vol te gaan investeren in het automatiseren van onze testgevallen. M.a.w. je gaat ervoor zorgen dat de computer het testen en controleren voor je uitvoert. Als je dit goed doet levert het tijdswinst en ook nog betere kwaliteit op. Dat is een heel hooggegrepen plan, en ik heb daarvoor een jongeman uit India aangenomen die al sinds een maand of 6 voor me werkt in San Antonio. Hij heeft enige jaren bij McAffee gewerkt in Bangalore en heeft een schat van ervaring waar ik graag gebruik van maak. Daarnaast kan zijn zus ook nog eens goed koken, dus ik leer er ook nog wat van de Indiase keuken bij . Hij is ook meegevlogen vandaag en samen gaan we proberen mijn baas en het team alhier ervan te overtuigen dat we de goede weg zijn ingeslagen en hopelijk zover zien te krijgen dat ze ook wat moeite willen steken in het automatiseren van hun software testen.

Van mijn vorige bezoek aan Bloomington herinner ik me nog het Russische restaurant Moscow on the Hill (link) in St. Paul waar we zeker morgenavond gaan eten. Ze serveren daar eigengestookte wodka en die was erg lekker, vooral de gepeperde.

Affijn, het is alweer half 12 ‘s avonds, de keuken was gelukkig nog open en de room service smaakte geweldig, maar nu is het tijd om er mee te stoppen. Morgen moet er uiteraard gewerkt en vooral veel vergaderd worden.

Vanuit het Crown Plaza hotel (link)

André

Het buitenzwembad in de wijk  van Joi’s ouders is weer open. Dit is het bad overigens:

Afgezien van het toch nog wel koude water (het bad is onverwarmd..) viel me het volgende toch wel op. Het aantal mensen dat hier rondloopt met tatoeages is overweldigend groot. Dat valt natuurlijk extra op in het zwembad. Bijna 100% van de Amerikanen van rond mijn generatie (zeg maar van 20 tot 50 jaar oud) die ik in  het zwembad gezien heb tijdens de afgelopen 4 keer heeft wel ergens een tatoeage. Soms zijn dat erg kleine in de nek, op de schouder of op de enkel, maar er waren ook hele plakaten zichtbaar, vaak op de rug en armen. Tijdens onze vakantie hebben we ook gezwommen en als je dat vergelijkt met Nederland is dat toch wel een heel verschil. En nu ik erop ga letten valt het des te meer op. Dus vraag ik me af: wat is de reden hierachter? Hebben Amerikanen de drang om terug te keren naar een ‘tribal’ (stammen)-gemeenschap waar tatoeages een manier waren om jezelf te versieren, om je geloof te tonen, of om je familiebanden aan te geven. Of is het een gebrek aan het gevoel van identiteit dat ze met een persoonlijke tattoo proberen te doorbreken? Misschien beginnen bij mij de jaartjes ook te tellen maar ik vind tatoeages nog steeds iets voor boksers en gang-leden, niet iets voor de gewone man. Blijkbaar moet ik, in de VS in ieder geval, die mening toch een beetje bijstellen en hebben we te maken met een nieuw hippie-tijdperk. Het verschil met hippies is echter dat je lange haren kunt knippen en kleding kunt vervangen. Bij een tatoeage is dat wat lastiger…. Hoe zou zo’n symbool eruit zien na dertig jaar en 4000 hamburgers later?

Ok, tussen het klussen en de tuin bijhouden in (waarover in een volgend bericht meer…) toch nog even de tijd gevonden om de laatste foto’s van onze Europa trip to posten: die van Nederland. Het is een beetje van alles wat: familieportretjes in de achtertuin, fietstochtje naar Brummen via het Kerkepad, fietstochtje over de Veluwe achter Loenen en de lammetjes bij de schaapskooi in Loenen. Jayden had heel wat plezier van haar huurfiets!

Portret	Portret	Portret
Kerkepad	Brummen	Fietsen
Fietsen	Fietsen	Fietsen
Fietsen	Fietsen	Fietsen
Fietsen	Fietsen	Fietsen
Fietsen

Rome was ook een hele ervaring, vooral omdat Joi en Jayden er nog niet geweest waren. Het weer was weer niet denderend, al hebben we ook hier 1 dag mooi zonnig weer gehad. Tijdens die dag hebben we zo’n beetje het hele centrum doorgelopen en de meeste bezienswaardigheden bekeken. Vervolgens lekker gegeten op het plein aan het Pantheon. Hieronder wat foto’s:

Ceasar	Regenachtig	Trevi
St. Pietersplein	Vaticaan	Belem toren
Uitleg Sixtijnse Kapel	Uitleg Sixtijnse Kapel	Uitleg Sixtijnse Kapel
Detail pilaar	Egyptisch museum	Plafond fresco’s
Vaticaan Museum	Vaticaan Museum	Vaticaan Museum
Vaticaan Museum	Vaticaan Museum	Vaticaan Museum
Vaticaan Museum	Vaticaan Museum	Vaticaan Museum
Vaticaan Museum	Vaticaan Museum	Vaticaan Museum
Vaticaan Museum	Vaticaan Museum	Vaticaan Museum
Veel scooters	Smalle straatjes	Mooie gevels
Piazza Colona	Piazza Colona	Piazza Colona
Kerk	Kerk	Kerk
Pantheon	Piazza della Rotonda	Pantheon
Piazza della Rotonda	Pantheon	Pantheon
Mooie gevels	Piazza Navona	Piazza Navona
Vaticaan	Langs de Tiber	Langs de Tiber
Langs de Tiber	Langs de Tiber	Langs de Tiber
Langs de Tiber	Langs de Tiber	Nieuwe Zonnebril
Tiber	Parkeren	Tiber eiland
Ponte Cestio	Richting Circus Maxximus	Circus Maxximus

Wat later in de week volgen de foto’s van Nederland.

We zijn weer terug hoor. Ik na een geweldige 3 weken en Joi en Jayden een weekje korter. Gisteren zijn we weer aangekomen in San Antonio na een zeer relaxte terugvlucht in een halfleeg vliegtuig van Continental Airlines. Dat maakt toch een enorm verschil hoor, 9 uur in een vliegtuig zitten terwijl je 2 of 3 zit/hang/ligplaatsen voor jezelf hebt in plaats van 1 stoeltje en een persoon voor je die direct de stoel in de allerachterste stand zet als je net bent opgestegen. We hadden een klein probleempje op Schiphol omdat Jayden’s Amerikaanse paspoort verlopen was en we dus haar Nederlandse paspoort gebruikten. Het bleek dat in dat geval zelfs minderjarigen nog een speciaal electronisch visum voor de VS nodig hebben. Dat was gelukkig snel opgelost dankzij de hulp van de persoon die ons hielp bij het inchecken. Deze man herkende ons nog van vorig jaar rond oud en nieuw toen we ook met z’n drieën terugvlogen. Dat hij ons nog herkende kwam door de ongewone ‘combinatie’ (doelende op ons gemengd donker/blanke huwelijk….) en het feit dat Joi een Nederlandse achternaam had.  Tja, onvoorstelbaar maar het blijkt dus nog steeds opvallend te zijn als je een gemengd huwelijk vormt. Alle bagage is weer heel overgekomen en die ene koffer geheel vol met levensmiddelen is zonder problemen door de douane geglipt dus we kunnen weer spreken van een succesvolle smokkeloperatie  We hebben weer kaas, Brinta, speculaas/hachee/bami/nasi/etc… kruiden en drop genoeg voor de eerstkomende maanden.

De vakantie is in het kort als volgt samen te vatten:

Week 1: Lissabon met pa, ma en Martin

Week 2: Joi en Jayden komen aan, naar Rome met z’n drieën

Week 3: Familie/vriendenbezoek en vooral veel fietsen in Nederland. Ook nog in een uitzending van radio RTL Veluwezoom ‘opgetreden’ in een special over emigratie. Dat was een hele leuke ervaring. Jan Wiggers: bedankt!

De paar dagen in Lissabon waren erg leuk. Het weer was niet geweldig, al hebben we toch wel 1 dag flink wat zon gehad. Het openbaar vervoer is erg chaotisch en lastig te begrijpen, vonden wij. We hebben dus heel wat afgewandeld en in zo’n heuvelachtige stad vergt dat wel het één en ander van de beenspieren. Het eten was goed, vooral als je van de grote toeristische hoofdwegen afgaat. Spotgoedkoop en erg lekker allemaal. Koffie wordt veel in de vorm van espresso gedronken. Kosten vaak niet meer dan 70 cent per kopje. Hieronder wat foto’s:

Lissabon	Castelo	Castelo
Arco Triumfal	Arco Triumfal	Belem toren
Close up van Belem toren	Monument van Ontdekkingen	Wereldkaart
Monument van Ontdekkingen	Monument van Ontdekkingen	Mosteiro dos Jerónimos
Mosteiro dos Jerónimos	Mosteiro dos Jerónimos	Mosteiro dos Jerónimos
Mosteiro dos Jerónimos	Uitzicht	Alfama
Alfama	Alfama	Alfama
Alfama	Alfama	Uitzicht
Santa Justa lift	Santa Justa lift	Rossio
Uitzicht	Uitzicht	Uitzicht
Uitzicht	Uitzicht	Uitzicht
Biarro Alto	Uitzicht	Uitzicht
Maritiem Museum	Maritiem Museum	Maritiem Museum
Maritiem Museum	Maritiem Museum	Maritiem Museum
Mosteiro dos Jerónimos	Mosteiro dos Jerónimos	Alfama
Alfama	Jardim de Estrela	Jardim de Estrela
Basilica de Estrela	Bairro Alto	Bairro Alto
Bairro Alto	Parlementsgebouw	Bairro Alto
Ponte de 25 Abril	Koning José I	Rossio
Rossio	Rossio

 Dit was heel wat werk, morgen de foto’s van Rome en Nederland